Presteboka

Share

For nokre år sidan kom eg over boka Norges prester og andre teologiske kandidater. Den kom ut i 1974 og var den 9. presteboka. Den har vore ei gullgruve for meg når eg skulle skrive artiklar på Setesdalswiki.

På Setesdalswiki er det ikkje bare artiklar om prestar som har hatt teneste i Setesdal, men også andre som dukkar opp som røde lenker rundt om. Torbjørn Greipsland har sendt meg lister over norskamerikanske misjonsprestar, andre har skrive andaktsbøker og er med i Andaktsboklista til Per Emanuelsen.

Dermed er det stadig trong for biografisk stoff om prestar. I dag skreiv eg om Arne Paulsen, som var redaktør av For Fattig og Rik, det er eit blad som mange i Setesdal har halde. Der fann eg stoff i Vårt Land, som hadde minneord om han i dag. Men han var 83 år og var dermed også med i presteboka frå 1974.

Då vi i går var på sjukehuset og kjørte heim att, hadde eg lyst å gå ned under senteret på Brennåsen og sjå i bruktbutikken der etter bøker eg kunne ha nytte av, men vi var svoltne og tørste, så vi drog bare rett heim. Men snart vil eg nok prøve å finne ei og anna bok eg kan nytte til slik skriving.

Heller folk enn datamaskinar

Share

Gamle menn vil heller snakke med folk enn datamaskinar. Altså droppa eg covid undersøkinga og sa til folka som skulle sjekke at eg var vaksinert, hadde ikkje vore i utlandet, ikkje vore saman med nokon osv. Og sjølv om eg ikkje svarte på spørsmåla, fekk eg kongeleg behandling av folka på sjukehuset. Det inkluderte endåtil ny maskin, såkalla bipap som gjev meg pustehjelp når eg søv. Reidun meiner eg søv betre etter at eg fekk den, det har ho merka alt.

Eg har bare vore heime i koronatida, sjølv om eg kunne hatt lyst til å ta ein tur ut og treffe folk. Rett nok kjørte eg Reidun til Arendal, den turen har eg fortalt om før, men eg trefte ikkje nokon på den turen heller, då sat eg og såg på gullregn medan ho var inne til kontroll.

No i kveld klarte vi å få lagt inn siste Setesdølen, den var tykk fordi no er det evjedagar og då var det mange annonser. Men dei skriv eg jo ikkje inn, så det var overkommeleg likevel.

 

Kan være et bilde av tekst som sier '+ Covid-19 Smittekontroll For du gảr inn ber vi deg svare pả noen sporsmal Les av QR-koden med din mobiltelefon, eller gả inn pả hjemmesiden: en:www.sshf.no/digital-creening www.sshf. Vis kvitteringen /digital-screening får kontollor ved inngangen. Svarene dine blir ikke lagret eller arkivert. SORLANDET SYKEHUS'

Gullregn

Share

I dag var det min tur til å ha time på sjukehuset. Denne gongen skulle vi til Kristiansand, eg hadde innkalling til kontroll på lungemedisinsk poliklinikk. Det var parkeringsplass på taket, så det var kort veg til blodprøvetakinga, for den skjer i eit brakkebygg like ved parkeringshuset.

Medan eg sat og venta, kom ein valldøl inn, han slapp inn med det same og var raskt ute att. Eg var mest litt snurt då bioingeniøren bare ville ha to små kapillærrøyr med blod denne gongen. Så gjekk turen vidare gjennom dei lange gangane til eg kom til luke 7 og fekk registrere meg,

Der gjekk det til gjengjeld fort, og så var det over til Lungemedisinsk poliklinikk, heller ikkje der sat eg så lenge før eg fekk kome inn til ei vendleg og dyktig sjukepleiar som skulle ta pusteprøve og få meg til å blse alt eg kunne inn i ein maskin som laga eit diagram av prøven.

Så gjekk turen til Lungemedisinsk dagsenter, no måtte eg ha guide, for irrgangane inne på sjukehuset er ikkje så lette å finne fram i, sjølv om eg hadde vore der før, men då kome inn frå ein annan kant.

Dei vurderte at eg burde få ein ny maskin, den gamle var blitt ganske gammal no, så ho gjekk for å finne ein ny. Då nytta eg høvet til å ta bildet av gullregnen som sto i atriet mellom fløyane på sjukehuset. Rart å tenke på at både Arendal og Kristiansand har giftige tre i hagane sine.

Då ho kom tilbake med den nye maskinen, fekk eg ei kort innføring i korleis den virka. Så tilbaud ho at ho kunne kjøre meg i rullestol ut til bilen, ho hadde nok fått med meg at eg var ganske sveitt då eg kom inn.

For første gong i livet etter det eg veit, vart eg så transportert i rullestol ut nesten heilt opp på taket der bilen var parkert. For ein service!

Vel heime kunne eg så få meg litt mat, få ein forseinka middagskvil og så høyre på Valle radio. Eit gullprogram, det også.

Kan være et bilde av tre

 

Opprydding

Share

Eg skulle vore flinkare til å kaste aviser. Setesdølen tek eg vare på, men Fævennen og Lindesnes vert kasta. Og så er det Vårt Land, der er det så mykje interessant som eg skal lese seinare at eg legg den til sides.

Men så rekk eg ikkje å lese det eg skulle, og så kjem det ei ny avis. Ein periode var eg god til å kaste, men no har eg vore svak ei stund, og då veks haugen att.

I går tok eg ein runde og tenkte at eg skulle klare å kaste nokre aviser, men i staden vart eg sitjande å lese og tenke at der var det noko som kunne bli ein artikkel på Setesdalswiki, og der var det noko anna.

Det enda opp med at eg ikkje fekk skrive anna enn bloggen, og det fekk eg ikkje i dag heller. Målet mitt er jo å skrive litt kvar dag.

I dag las eg om forfattare Andrew M. Greeley. Han var lærar og prest og forfattar og skreiv ikkje mindre enn 5000ord kvar dag. Det vart mange fagbøker og romanar av det til slutt, han levde til han var langt over 80 år.

Eg skriv ein blogg, noka bok ser det ikkje ut til å bli. Men Geir Daasvatn laga eit hefte eg fekk i dag. Den handlar om Evje og Hornnes og brukar stoff frå Setesdalswiki.

Eg får prøve å rydde litt i morgon, tur eg.

Eller kanskje onsdag…

Lesedag

Share

Det var ikkje regn, sola skein fint over Eskeland denne sundagen. Men etter å ha sett gudstenesta på svensk TV2 klokka 10, vart det helst ein lesedag for meg.

Framleis held eg på med stoff rundt artikkelen Setesdalswiki har fått av Sigmund Edland, det er mykje stoff å sette seg inn i. Ein lærer så lenge les, og eg har lese artikkelen som Siri Johannessen skreiv i går om Erik Hansen Tou, den var vel verd å lese. Torbjørn Greipsland har også skrive om han i boka Helt til jordens ende.

Og så har eg lese om misjonren Erik Peder Nilsen Lund både i Norsk Misjonsleksikon og på Internett Truleg har eg meir stoff om han, og det får eg sjå om eg finn etter kvart. Men skriving blei det ikkje så mykje av i dag.

Tidleg i dag oppdaterte Knut Eldhuset artikkelen om Birgit Eldhuset. Ho døydde fredag på Byglandsheimen, 98 år gammal. Birgit var fødd Åkre og vart gift med Hallvard Eldhuset, læraren frå Åraskbø som døydde alt i 1969, 62 år gammal.

Etter at vi hadde hatt oss kaffe på terrassen i føremiddag, ville eg ta eit bilete av dei flotte blomane som etter kvart har kome der. Men sola var så sterk at eg såg ingenting, så eg tenkte at eg fekk ta det seinare. Men det gløymde eg, så det blir ikkje noko bilde til bloggen i kveld.

Nokon sår, nokon haustar

Share

Kan være et bilde av mat og innendørs

Når ein er filosofisk, kan ein falle i tankar om det meste. Midt under kveldsmaten i kveld måtte eg ta dette bildet etter at eg hadde kutta av det siste av paprika for å ha på brødskiva mi.

Det som slo meg, var dei mange frøa som var inni. Dei kunne eg så og så ville det vekse opp nye plantar av desse små, kvite frøa. Det minner om det Jesus fortalde i likninga om sennepsfrøet, av eitt av dei minste frøa kan det bli ei plante så stor at fuglar kan bygge reir der.

No på våren ser vi det på så mange måtar, dei fuglane vi kalla svaler før, men som vel er tårnseglarar, leitar etter reirplass under taket vårt, men dere er det ikkje plass etter at vi la nytt tak, så dei må finne seg ein annan plass. Andre finn plass i fuglekassar eller i eit tre eller på marka, alt etter som dei ønskjer det. Nokre vel feil jorde og får reiret øydelagt av slåmaskinar også, dessverre.

Så rugar dei nokre veker i reiret, jaktar mat til borna og snart er dei på vengene på veg til Sør-Afrika, når det gjeld tårnseglarane. Eg lurer på om Kristine barnebarn er ein slik tårnseglar, ho reiste i alle fall til Sør-Afrika for å gå på gymnas no i vår.

Men no kom eg langt vekk frå paprikafrøa. Det Gud har skapt er så overdådig, så mangfaldig og så rikeleg at ein må undrast så mange gonger. Eg vil undre meg itt i kveld og.

Fader, du har skapt meg, livet mitt jeg gir deg, ta meg, bruk meg er ein sang både paprikaen og eg kunne synge.

Regntung

Share

Jorda hadde godt av regnet,  vi toføtte likar nok best sol og sommar. Men når regnet silar, får ein vere inne og skrive litt på Setesdalswiki, og eg har pusla litt med det i dag.

Som førebuing til at eg skal skrive ein artikkel om Harald Stene Dehlin fekk eg Margunn til å finne noko stoff om han. Det dukka opp i matpausen hennar og gav meg eit gjensyn med ein journalist og ein gentleman. Eg kjende han bare som det, men det synte seg at han hadde vore kretssekretær i Indremisjonen i Kristiansand og endåtil hadde budd i Mandal ein periode.

Eg måtte også bla i nokre av dei bøkene eg har av han, og dei ga meg gode leseminne. Truleg kjem artikkelen på Setesdalswiki i morgon, for i kveldinga i kveld vart det til at vi skreiv inn dei to nummera av Setesdølen som kom denne veka.

Og så måtte vi slette ein artikkel, det skjer ikkje så ofte. Som oftast set folk pris på at vi skriv, men om nokon ikkje vil ha artikkel – dei aller fleste kjem fordi noko er omtalt i Setesdølen – så rettar vi oss etter det. Setesdalswiki skal vere berikande for dei som les det vi skriv.

 

Takk til Linda

Share

Linda Rabbe Haugen fortalde i dag tidleg at bier kan fly 3 km når dei er ute for å sanke nektar. Svaret hennar kom etter at eg på bloggen i går skreiv at eg ikkje visste det.

Ho ville også kome innom med eit glas sommarhonning når ho hadde fått slynga i sommar, og det gleder eg meg til å få. No har eg snart kome til botnen i spannet eg har med honning frå Løvjomås bigård som Reidun kjøpte på Torvet i Mandal ein gong før jul.

Dagane no har gått med til å skrive om korleis Den norske kyrkja i USA sendte misjonærar til Madagaskar. Det er ein artikkel av Sigmund Edland som eg har fått legge ut på Setesdalswiki, den er ganske lang, og eg har prøvd å finne bilder og lage lenker for å utnytte wikisystemet. I samband med det har eg også skrive eit par artiklar, og eg er særleg takksam til Siri Johannessen som har hjelpt meg i det arbeidet. Hennar artikkel om Erik Hansen Tou er det bryet verd å lese.

Misjon er litt som eit tre som veks. Frå eit lite frø veks det arbeidet så det femner vidt. Sjå til dømes på bildet under, bare små frø gav eit svært vakkert resultat.

Kan være et bilde av blomst, tre og natur

Bier og blomster

Share

På den tasteplassen eg skreiv om i går, var det også ein plakat som fokuserte på mangfaldet av insekter langs vegen. Det var lagt vekt på at vegkantane var tilsådd med blomefrø for at biene skulle kunne finne nektar der.

Ei bie kan fly ganske langt og dermed dekke eit stort område i arbeidet med å samle nektar. Truleg har dei vet til å halde seg borte frå trafikken slik at dei ikkje kolliderer med kjøretøy som fer forbi, kanskje fører lufttrykket til at dei ikkje blir trefte, eg er ingen ekspert på slikt.

Men eg har meg minst ei skive med honning kvar dag og set pris på det birøktarane og husdyra deira gjer for at pollineringa skal skje, for utan den ville vi jo heller ikkje fått mange andre jordbruksprodukt på bordet.

Ingen bildebeskrivelse er tilgjengelig.

Tasteplass

Share

På veg heim frå Arendal i går stoppa vi og hadde ein liten pause på noko som vart kalla Tastplass. Eg trur eg fekk meg ein liten dupp. Den var midt i solsteiken, for då vi kom, var det andre bilar som stod i skuggen.

Men så køyrde dei og vi kunne flytte oss bort i skuggen. Reidun skjøna ikkje kva eg ville, eg hadde jo alt duppa. Men eg ville sjå kva som stod på dei plakatane som var på huset med toalett.

Det synte seg at plassen var ein Tasteplass, ein stad der ein kunne surfe på Internett gratis og sende meldingar eller laste opp bilder. Eg nytta ikkje funksjonane der, men tok likevel eit par bilder. Dei er ikkje spesielt gode, lyset var vanskeleg både for mine augo og for telefonen. Men her er dei:

Kan være et bilde av vei

Kan være et bilde av tekst som sier 'IIL TASTEPLASS! Gjensidige og Trygg Trafikk har tatt initiativ til en tasteplass. Ta deg en pause, bruk gratis wifi og gjor det du trenger pả gjore denne rasteplassen mobiltelefonen for du kjorer videre. A bruke mobilen bak rattet er noe av det farligste du kan gjore trafikken, både for deg og andre. Når du logger deg pả wifi-nettet finner du en oppfordring om a ikke taste trafikken. Den håper du bryr deg om. vil dele med noen Takk for at du stoppet og god tur videre! Gjensidige A TRYGG TRAFIKK'