Sorg og glede

Share

Kåseri tysdag 12. september

Denne helga feira mor 89-års-dag. Ho visste ikkje då ho vart fødd at World Trade Centre skulle falle i grus denne dagen i 2001, det gjorde ikkje vi heller, så vi har markert dagen hennar etter beste evne. Det tenkte vi å gjere i år også, men det var naturleg at markeringa var sundagen, den 12., for då kunne fleire folk kome saman. Difor gjekk SMSane varme rundt om med melding om at slekta var velkomen klokka halv fire.

Noko av det som gleder meg, er det gode tilhøvet mor har ikkje bare til borna sine, men og til barnebarn og oldebarn. Difor troppa unge og eldre opp denne ettermiddagen og hadde ei uneleg stund.

Men bak det heile låg kunnskapen om at eit syskenbarn låg for døden. Ho hadde fått kreft og låg på det siste i Stavanger. Likevel makta vi å ha ein triveleg ettermiddag saman. Dagen etter, 11. september, gjekk ho bort. Ho ville så gjerne leve, men det var ikkje råd å vinne over kreften. Så fekk ho 11. september som dødsdagen sin, som så mange andre som vart minna denne måndagen.

Før kåseriet spelte eg Lov Jesu namn og herredom. No høver det best å høyre Sigvart Dagsland syngje Jeg er i Herrens hender.

Etterpå vert det andakt ved Normisjonsmedarbeidar i Arendal, Arne Inge Vaalandsmyr. Han har Guds finger som tema.

Legg att eit svar

Epostadressa di blir ikkje synleg. Påkravde felt er merka *