Sorgen og gleden de vandrer til hope

Share

Natta som gjekk var den lysaste natta i 2007. Eit noko overskya vêr gjorde vel sitt til at det ikkje vart opplevd slik i Valle ved nattetid, men kalenderen fortel at sola skal ha snudd og at dei lange lyse kveldane vil verte mørkare smått om senn.

Gleda over å ha fått sommarferie sitra i meg då eg køyrde sørover i dag. Men ettertanken slo meg då eg kom forbi Hylestad kyrkje, der det var gravferd. Olav J. Haugeland gjekk bort for nokre dagar sidan, og mange var møtt fram for å fylgje han til den siste kvile.

Det har slått meg i det siste at livet er kort og truleg burde eg prioritert sterkare kva eg skulle gjere. Slik er det vel for fleire av oss, vi let det daglege prioritere for oss. Som eg skreiv om i går, eg har prioritert å bruke ein del tid og innsats på Valle Radio. Eg veit at det er ein del folk som gleder seg over Valle Radio.

Då eg kom heim til Mandal, fekk eg ein telefon. Eg skal i bryllup laurdag, og då fekk eg vite at ein onkel til brura døydde i dag. Det var då tittelen på denne salma kom for meg. Thomas Kingo har fanga noko vesentleg i desse linjene. Vi har plate med salma i musikksamlinga i radioen, det er fleire som har sunge inn denne svært gamle teksten, mellom andre Odd Dubland på plata Dyp av nåde og Gunstein Draugedalen på plata Sorgen og gleden. Salma finst og på plata Salmer for Gud og hvermann, på Kirsten Reitans Salmer og på Kari Bremnes si plate Salmer på veien hjem.

Her er teksten:

Sorgen og gleden de vandrer til hope
lykke og ulykke ganger på rad.
Medgang og motgang hverandre tilrope,
solskinn og skyer de følges og ad.
Jorderiks gull
er prektig muld,
himlen er ene av salighet full.

Alle ting har sin foranderlig lykke,
alle kan finne en sorg i sin barm.
Ofte er bryst under dyrebart smykke
fulle av sorger og hemmelig harm.
Alle har sitt,
stort eller litt.
Himlen alene for sorgen er kvitt.

Velde og visdom og timelig ære,
styrke og ungdom i blomstrende år
høyt over andre kan hovedet bære,
faller dog av og i tiden forgår.
Alle ting må
enden oppnå.
Himmelens salighet ene skal stå.

Deiligste roser på tornebusk gløder,
skjønneste blomster har tærende gift.
Titt under rosenkinn hjertene bløder
for at dog skjebnen så selsomt er skift.
Ulykkers vann
bruser om strand.
Himlen alene er salighets land.

Vel da, så vil jeg ei gjøre meg møye
om ikke verden går etter min akt.
Ingen bekymring skal kunne meg bøye,
intet skal gjøre mitt hjerte forsagt.
Sorgen skal dø,
gledenes frø
blomstre på himle-lykksalighets ø.

Angest skal avle en varende glede,
kvide skal vinne sin tott ut av ten.
Armod skal prydes i rikeste klede,
svakhet skal reises på sunneste ben.
Avind skal stå
fengslet i vrå.
Himlen kan ene alt dette formå.

La da min lodd og min lykke kun falle
som det min Gud og min Herre han vil.
La ikkun avind utøse sin galle,
la også verden fulldrive sitt spill.
Tidenes bom
bliver dog tom,
himlen skal vende det alt sammen om.

Legg att eit svar

Epostadressa di blir ikkje synleg. Påkravde felt er merka *