30. november: Adventsaftan

Share

Medan vi i Norge feirar 1. sundag i advent som starten på adventstida, er det mange andre land som markerer starten på adventstida 1. desember. Denne trenden ser vi her i landet og, ettersom dei fleste adventskalendarane startar i dag, både dei heimelaga og dei kommersielle.

Som lærar for burmesiske flyktningar får ein jo eit innblikk i deira tradisjonar, og i går og i dag har eg fått vite noko om feiring av adventsaftan. Dei samlast ved sekstida om kvelden og har fest med ris og kylling, barna får søtsaker, og så er det bøn og sang og dans ut over kvelden heilt til midnatt. I går kveld samlast alle burmesarane i Valle hos Noe Bow Nya i Leite. Naboar lurte nok på kva som var det store denne onsdagskvelden, dei heldt på heilt til midnatt. Dei minste barna klarte nok ikkje å halde seg vakne så lenge, men då klokka hadde runda 24, tok folk på heimveg.

Dei var jo noko trøytte i dag då, dei pleier ikkje å vere oppe så lenge til vanleg, så vi tok det litt forsiktig på skulen i dag, det er mange måtar å lære seg norsk på, og sang kan vere ein god måte når elevane er glade i sang.

I går delte eg med elevane mine den sangen som vi skal synge på det kommunale jolebordet i morgon. Melodien No har vi vaska golvet har eg jo brukt kvart år på desse songane, og dei vart med på å syngje den, både originalen og min tekst. Dei tok bileta til Alf Prøysen ganske lett, sjølv om dialekten der er mest like unik som vallemålet, det måtte litt forklaring til, men bileta er jo kjende over heile den kristne kulturkrinsen. Ettersom fleire av elevane er reinhaldarar eller vikarar innan reinhald, var det naturleg å lage eit lite vers om å vaske golvet:

Nå har jeg vaska golvet, og nå skal jeg ha fri
for hjeme venter barna, familien er blid.
Jeg liker godt å vaske, og pengene jeg får,
de prøver jeg å spare, men likevel de går.

Så song vi den nokre gonger, og plutseleg kom forståinga, og då kom og latteren. For det er jo ein svært kjent situasjon, ein prøver å spare, men pengane går. Godt å kunne dele ei slik felles oppleving med litt smil i det adventstida startar for fullt. Ikkje minst i denne tida merker ein at pengane går, nokre gonger helst fortare enn ein kan klare å halde tritt med dei.

Legg att eit svar

Epostadressa di blir ikkje synleg. Påkravde felt er merka *