Ei stille veke

Share

Siste veka har det igjen vore stille på bloggen. Eg har vore litt utan ord etter gravferda til Helge Dahle. Overvelda er kan hende eit ord ein kan bruke. Både over hendinga og over oppslutninga i gravferda, der det sat 200 utanfor kyrkja, og der mest alle dei 400 plassene som var laga til minnesamværet i Vallehalli, var nytta.

Sjølve minnesamværet er ikkje så lett å gløyme heller, med fin tale av Ørnulf Hasla, ein biletkavalkade som kalla på både smil og latter sett saman av Jørund Georg Jore, song og musikk i god tradisjon. Andre kom med i minnetalane, i kveld tenkjer eg på Bjørgulv Sverdrup Lund sine ord om Helge i jaktlaget og om arbeidskameraten (eg hugsar ikkje namnet på han) som fortalde så fint om arbeidsfellesskap med Helge i mange år. Alt saman var høveleg og godt å ta med seg, og suppa, den smaka excellent, det same gjorde kakene. Dugnad bar heile arrangementet, det var så mange som ville vere med at det var visst helst lite oppgåver til alle, etter det eg høyrde.

I dag var det takk til heile bygda frå Turid Brottveit, Tone Dahle og Eivind Dahle i Setesdølen. Turid fortalde om ein blomestraum som synte medkjensle, og det var visst kome inn over 30.000 kroner til Luftambulansen. Mange var og på besøk, ikkje bare presten, men han og. Ørnulf fortalde at Terje Seilskjær og hadde funne tid til eit besøk hos han, noko han sette stor pris på.

Så har livet gått vidare. Sundag, bare fem dagar etter gravferda, var det konfirmasjon i Valle med åtte unge i fokus for fest og glede. Slik vert kyrkja eit sentrum og lim i kulturen i bygda. Eg trur mange er samd med meg i at slik skal det vere.

Legg att eit svar

Epostadressa di blir ikkje synleg. Påkravde felt er merka *