Fleirkulturell profil

Share

Eg er framleis i modus frå årsmøtet, for når radiofolk kjem saman og snakkar, dukkar det opp idear ein ikkje har tenkt før. Av og til kan ein lure på kor dei kjem frå, men tankane har sine eigne vegar, basert på idear som kan ligge langt bak i hovudet og som kjem av erfaringar dei som snakkar saman kan ha.

Sjølv har eg etter kvart ganske lang erfaring som lærar for vaksne utlendingar som skal lære norsk. For ein del år sidan tok eg tilleggsutdanning i norsk som andrespråk, og då las eg ein del om minoritetsspråklege, om korleis det er viktig for dei å ta vare på språket sitt sjølv om dei bur i eit nytt land og lærer seg eit nytt språk. Nordmenn som emigrerte, heldt på norsk ikkje bare i den generasjonen som reiste til USA, me synest det er sjarmerande når etterkomarane kjem på besøk til gamlelandet og framleis kan forstå litt av besteforeldrene sitt morsmål.

I dei siste åra har det kome mange burmesiske flykningar til heile Setesdal. Dei har hatt eit sterkt fokus på å lære seg norsk, men av og til har eg lurt på korleis dei held kontakten med heimland og andre burmesarar. Den går jo ikkje på norsk, men dei nyttar sosiale medier og telefon, etter det eg skjønar. I Oslo hadde dei til og med ein radiostasjon som sendte på burmesisk til heimlandet, Democratic Voice of Burma. Den pakka saman og flytta til Thailand i november, dei håpar etter kvart å kunne flytte stasjonen inn i landet, men så langt er dei ikkje komne enno.

Kan hende var dette bakgrunnen for at eg kasta fram tanken om at Valle Radio kunne tilby ein halv time radio på burmesisk språk der dei flyktningane som har etablert seg i Setesdal kunne få høyre språket frå heimlandet i eteren. I Valle bur det karenarar og chin, kva morsmål dei som bur elles i dalen har, veit eg ikkje, men burmesisk er fellesspråket deira, og dei byter ofte mellom morsmål og statleg språk når dei snakkar saman.

Etter mi meining hadde det vore ei spennande vidareutvikling av Valle Radio.