Politiske lister

Share

Sist veke hadde Setesdølen eit intervju med Georg Sørmo. Han står øverst på SP-lista i Valle 2019 og er dermed partiet sin ordførarkandidat.

Eg hadde ikkje artikkel om Georg Sørmo på Setesdalswiki, men intervjuet gav litt informasjon om han, så eg laga ein liten artikkel. Men det var fleire andre på den lista som ikkje hadde artikkel på Setesdalswiki, så i løpet av dagen rota eg rundt litt på Internett og fann så pass at eg kunne lage artiklar om alle.

-Trur du eg klarar å lage artiklar om alle kandidatane til kommunevalet? spurde eg Helge i dag.

-Bare Valle, eller heile Setesdal?

-Heile Setesdal.

-Det blir nok vanskeleg, det er jo ganske mange lister og fire kommunar.

Men det er viktig å setje litt ambisiøse mål, så eg trur eg vil prøve. På den lista som no er blå, er det 12 namn. Seks var blå før eg starta, så det var bare seks nye artiklar som skulle til for at alle hadde fått sin artikkel. AP-lista er verre, der er trengst det åtte artiklar. Og når det gjeld Evje og Hornnes, er det enda fleire namn på listene og langt fleire røde namn.

Det er jo eit problem at det ofte er lite leksikonstoff å finne om dei ulike folka. Men eg får prøve å lage artiklar ut av det stoffet eg finn, og så kan ein jo plusse på meir om dei skulle bli valde til verv som gjer at det vert avisartiklar om dei. Vi får sjå etter kvart.

Tusen takk!

Share

Tusen takk for alle helsingar i høve bursdagen min i dag. Facebook har gitt fødselsdagar ein ny dimensjon, for den nettstaden formidlar helsingar frå venner og kjente i sør og nord, innanlands og utanlands.

I tillegg hadde tre av søskena mine med ektefeller bebuda at dei ville kome på besøk om dei fekk invitasjon, og då fekk dei jo den prompte, dei kom til middag med rådyrsteik, skote av naboen for ei veke sidan.

Og så var det eit kakebord som kunne overvelde ein kakemons: Ole Bulls ostekake, suksessterte, nøttekake med mokkakrem og Gunbjørgs marsipankake. Fire runde kaker på åtte personar, då vart det jo ein dag som kunne glede mange.

Gjennom dagen har eg prøvd å trykke liker på alle helsingane eg fekk. Om eg har rukke over alle, veit eg ikkje, men det er klart at ein får ein boost av å tenke på alle dykk som skriv ei linje og akkurat då sender gode tankar og ønsker mot eit gult hus på Eskeland utanfor Mandal og ein noko gammal gubbe som bur der.

Rundt kakebordet gjekk praten. Søstrene mine er svært så taleføre, særleg når det gjeld strikking. Då dei vaks opp, var det ikkje lov å strikke på søndagar heime, så dei føler at dei har mykje å ta att. Eg er ikkje sikker på om det var så mykje strikking når alt kom til alt, men å sjå kva dei andre lagar og å diskutere mønster og produkt, det gjev også stor glede. Då falt nok vi mannfolka noko ut av samtalen, men det er jo koseleg å bare sitje og høyre på damene og sjølv ta ein liten slurk kaffe av og til.

Så er ein ikkje minst takksam for livet, at både eg og Reidun har fått ha helse slik at vi kunne ha ei slik samling. Vi er velsigna.

 

Vesterålen

Share

I dag gikk Arctic Race of Norway i Vesterålen. Når man kan se kjente steder på TV, blir det til at man følger med. Jeg tror jeg hadde kjørt det meste av strekningene som ble vist, selvsagt med unntak av monsterbakken opp til Storheia. VI bodde jo tross alt der i 15 år, Reidun til og med et år lenger enn jeg gjorde, for hun og de andre i familien ble et år lenger på grunn av at Rønnaug skulle fullføre videregående skole på Stokmarknes.

Men det er jo noe eget med å se landskapet fra lufta. Vi så jo mye av det fra lufta gjennom vinduer i Widerøes grønne fly, men helikopterflygerne og fotografene fra ASO, som gjennomfører produksjonen av sykkelittet, gjør en strålende jobb.

I dag var målgang på Storheia. Vi bodde like under Storheia, men jeg er ikke noen tindebestiger, så jeg var aldri på toppen. Jeg kom meg på Hadselåsen mange ganger, en gang gikk jeg meg til og med fast i ei myr der.

Men det ser ut til at det er nok av tindebestigere i området, for man kunne tro det var folk på de fleste topper som så en mulighet til å komme på TV der de vinket til helikopteret. Utsikten fra over Lamlitindan og ned på Taen, badeplassen på yttersida av Hadseløya, var jo betagende, som det meste av bildene vi fikk se. Sykkelrittet har vært velsignet med godt vær, så folkelivet var aktivt rundt løypa med mange mennesker ute for å se syklistene.

Jeg tror nok at de var litt skuffet over hvor kort glimtet av syklistene er, nesten bare et svusj, så er de forbi. Når man så har jobbet i 14 dager med et kunstverk relatert til sykling, så er det likevel flott at TV-teamet stopper og prater litt med folk, slik at de får litt respons på sine anstrengelser.

Selv mintes jeg mange fisketurer i sundet mellom Langøya og Hadseløya. Noen ganger kom man opp i hele stimer av småsei, andre ganger ble det bare en liten kokning. Men fjorden og øyene ga naturopplevelser som man ikke glemmer, særlig ikke med påminnelser som jeg fikk fra dagens sykkelritt.

Som kommentatorene sa det, man snakker mye om Lofoten, men Vesterålen er også verd et besøk.

Respons

Share

Det er alltid moro å få respons på det ein skriv på bloggen. Gårsdagens bloggpost enda opp med seks kommentarar. Ein av dei var frå min gode kollega i Valle Vaksenopplæring, Øystein. Han skulle gjerne hatt eit eksemplar av boka eg skreiv om, Norges Bebyggelse Aust-Agder vestre del.

Det kan eg jo godt skjøne, for då ville han funne huset han bur i der oppe i Berg. Når eg ser på biletet av huset, ser det plent ut som i dag, med epletre i hagen framom.

Øystein har den finaste utsikta ein kan ha, tenkjer eg ofte her eg bur i ein sving midt i skogen i Mandal. Å stå i tunet i Berg og sjå ut over Hylestad, det er rein nyting.

I dag var det ein filosofisk debatt i P2 der programleiaren lurte på om det ligg i genene våre at naturen er vakker. Filosofiprofessoren meinte at det nok var det, for nesten same kva ein ser av urørt natur, så seier ein at det er vakkert.

Eg fkk desverre ikkje med meg så mykje meir av samtalen i Ekko eller kva programmet nå heiter, for eg skulle til frisøren. Då eg kom ut derifrå, var eitt års hårmanke borte, så no er eg klar for å ta imot søsken som vil ha ein sørlandstur til helga. Det blir stor glede å sjåast att. Det blir kortreist mat på menyen, for rådyret vi skal ete har beita i hagen vår og nytt godt av nedfallsfrukt frå epletrea. Vi burde vel hatt tilslørte bondepiker til dessert den dagen, slik at gjestene kunne smake på epla som rådyra likar så godt, men vi får no sjå kva som kjem på bordet når tida er inne.

Neppe gjort

Share

I natt låg eg og tenkte, det gjer eg ofte før eg sovnar. I sommar fekk eg Norges Bebyggelse Aust Agder Vestre del. Der er alle husa som var i Hylestad kommune i 1954. Det er om lag 160 hus.

For kvar eigedom står det kven som eig han og om det er landbrukseigedom, står det storleik på besetning. Om eg sette opp ein tabell, ville eg finne ut kor mange kyr og sauer dete var i Hylestad då boka vart laga.

Så kunne eg gjere det same i Valle og lage ei samanlikning. Den kunne gje grunnlag for ein artikkel i til dømes Setesdal og Setesdølar eller andre tidsskrift eller blad.

Men det blir neppe gjort. For det fyrste måtte det vere meir av ein forskar i meg enn det er. For det andre er det neppe nokon som er interessert i ei slik oppstilling.

I det heile kunne ein finne ut mykje om ein gjorde slike studiar på tvers av eit materiale. Men så var det å gjere det. I dag har vi rekneark som kunne nyttast til eit slikt prosjekt. Ein kunne setje opp gardsnummer og bruksnummer nedover og folk og dyr bortover og får mykje interessant å samanlikne. Då ville ein nok få eit bilete av den store utviklinga som har vore på dei 60-70 åra som har gått sidan boka vart laga.

Men det blir neppe gjort.

Rådyr

Share

Vi har som mange andre her i Mandal, rådyr som likar å finne mat i hagen. Dermed er det ikkje lett å ha ein fin hage, ein må finne planter som rådyra ikkje har på menyen.

Her ein dag var det eit rådyr på ved låven vår, like utanfor hagen.

-Ta eit bilde, sa eg til Reidun, ho såg på det frå vinduet i terrassedøra.

-Det går i eitt med resten av landskapet, så det blir lite synleg, meinte ho. Dermed vart det ikkje noko bilde.

I formiddag ringte det på døra. Vi venta ein elektrikar som skulle sjå på korleis vi kunne få fast straum i garasjen, der vi har fått ny garasjedør som går på straum. Foreløpig blir straumen henta frå ein provisorisk ledning, men vi vil jo ha det permanent, gjerne med eit par lyspunkt også.

Men det var ikkje elektrikaren, det var naboen. Han kom med eit halvt rådyr han hadde skote og meinte at vi burde ha halvparten, for dyret hadde nok beita mest hos oss.

Med det vart det rådyrmiddag på oss i dag. I tillegg vart det mykje godt kjøt i fryseboksen.

Gode naboar er gull verd.

Harkmark kirke

Share

I dag skrev jeg en artikkel om Harkmark kirke på Setesdalswiki. Den er jo noe langt fra Setesdal, så noen vil kanskje si at jeg beveger meg ut over de grenser som er naturlig for wikien. Men jeg leste at setesdøler i gammel tid, før både Kristiansand og Mandal  var etablert som handelssteder, dro over til Bjelland og deretter til Harkmark når de hadde noe å selge.

Harkmark har vært nevnt i Snorres kongesager, så stedet har historie tilbake til vikingtiden. Harkmark kirke feiret 400-årsjubileum i 2013, så det er en av de virkelig gamle bygningene på Agder det er tale om.

Kirken er ikke åpen, så jeg kom ikke inn i den.  Det har jeg vært før. Men utenfor står det en bauta over folk fra Harkmark som døde under 2. verdenskrig. Jeg tok bilde av bautaen og så fikk jeg hjelp av Helge til å slå opp i Dag Hunstads bok om Mandal og lese litt om dem. Han skrev ned de små biografiene, og jeg la dem inn på Setesdalswiki. I løpet av et år er det trolig noen som leser på bautaen. Nå som alle har oppslagsverk i lommen, vil de kanskje google for å finne ut noe mer, og da finner de vår artikkel og kan få mer informasjon enn bare inskripsjonen på steinen gir.

Ta gjerne en titt på artikkelen om du vil vite mer. https://www.setesdalswiki.no/wiki/Harkmark_kirke

Erlend Bjørtvedt tok bildet, som jeg fant på Wikipedia. På Setesdalswiki er det også bilde av bautaen og steinsettingen ved kirken.

Harkmark kirke.JPG

 

Å begripe

Share

-Det er en ting jeg ikke begriper, sier Professoren i dagens stripe i Vårt Land.

-Hva er det, spør kona fra lenestolen der hun betrakter sin vandrende ektefelle.

-Kinesisk, er svaret.

Jeg er i grunnen helt enig med ham, til og med uten å være professor. Sist uke var det snooker fra Kina på TV. I bakgrunnen var det flere reklamer, men de var ikke myntet på meg, for det var kinesisk. Spillerne hadde også kinesisk reklame på seg. Den var nok også siktet på de 200-300 millioner kinesere som ser på snookersendingene. Som man skjønner er snooker en svært populær sport i det folkerike landet.

Nå er det jo slik at jeg heller ikke trenger å forstå kinesisk. Vesle vitet kan brukes til å forstå norsk språk, og jeg slipper å lære kinesisk som fremmedspråk.

En tid nå har det gått en føljetong i Vår Land på lørdager. Helge Kjøllesdal, som vokste opp i Kina der faren var misjonær, skriver interessant om hvordan de strevet med å lære seg kinesisk. Og så ble alle misjonærene jaget ut fra Kina av Mao under kulturrevolusjonen. Da flyttet familien til Japan hvor de måtte lære et nytt språk. Det tok sin tid før Steinar Kjøllesdal kunne holde en enkel preken på japansk, og enda lenger tid å sette seg inn i de mange kulturelle konvensjoner som jo også følger språket.

Neste uke starter vaksenopplæringa igjen. Voksne elever skal lære et nytt språk slik at de kan få seg jobb og et meningsfylt liv i et nytt land. Om du har anledning til å ha kontakt med noen som strever med et nytt språk, vil de nok være takknemlige for å få mulighet til å snakke med en innfødt og dermed få praktisere språket og kanskje begripe litt mer.

Marit og Irene

Share

I dag dukka ei plate av Marit og Irene opp i samlinga mi:  Bare stol på Gud. Eg har artikkel om duoen på Setesdalswiki, der står det:

Marit og Irene er ei musikkgruppe frå Godøy på Sunnmøre med sangevangelistane Marit Stokken og Irene Krokeide Alnes. Gruppa vart etablert i 1974 då dei to starta å reise for Det Vestlandske Indremisjonsforbund. Dei har vore i Setesdal fleire gonger, mellom anna på kyrkjelydsaksjon i Valle. 6. desember 2011 hadde dei plateslepp på Evje og i mai 2015 hadde dei møteveke på Hornnes bedehus og Evje bedehus. Dei har og gitt ut ei rekke plater, så sangane deira kan ein ofte høyre i andaktar i Valle Radio.

Frå 1976 har dei gitt ut plater og det er ein imponerande diskografi:

  • 1976 Evighetens morgen (Utsolgt)
  • 1978 Ordet om korset LyLp 526 (Utsolgt)
  • 1980 Sang på vår vandring LyLp 536 (Utsolgt)
  • 1981 I Jesu føderom LyLp 546 (Utsolgt) (Juleplate sammen med Odd Dubland, Ainos m.fl.)
  • 1981 Et møte med Jesus Lyka 156 Utsolgt) ( Sang og vitnespyrd)
  • 1983 Gud hører bønner Lyka 170 (Utsolgt)
  • 1985 Vi har blitt kjent med Jesus Lyka 182 (Utsolgt) (Barnekasett)
  • 1987 I Herrens hender LyLp 565 (Utsolgt)
  • 1991 I Guds omsorg Lyka 217 (Utsolgt)
  • 1992 Hvor går du? Lyka 224 (Utsolgt) (Sang og vitnespyrd sammen med Henning Persson)
  • 1994 Stol på Gud Lynor 9407
  • 1995 Våre kjæreste sanger Lynor 9515
  • 1996 I Hans nærhet Lynor 9609
  • 1996 In His presence Lynor 9610 (Engelsk versjon av ”I Hans nærhet”)
  • 1999 Hvile i Guds plan Lynor9909
  • 2001 I Herrens hender Lynor 0111 (Utgitt på nytt)
  • 2002 Hold ut Lynor 0206
  • 2004 Vidare med Jesus Lynor 0411
  • 2006 Sang og vitnesbyrd Lynor 0605 (”Et møte med Jesus” og ”Hvor går du” utgitt på nytt)
  • 2007 Marit & Irene – Våre kjæreste sanger Vol.2
  • 2008 Grunn til glede
  • 2011 Ennå er det håp
  • 2013 Marit&Irene 47 favoritter. 3 Cd-er med originalinnspillinger fra 1978-2008 Lynor 1301
  • 2013 Jule-cd En stjerne skinner Lynor 1303

God dag for Setesdalswiki

Share

I dag vart det ein god dag for Setesdalswiki. Eg talde nesten 50 ulike artiklar som har vorte handsama, det vart visst oppretta nesten 20 nye artiklar.

Nokre av artiklane var relatert til Landsskytterstvnet 2019 på Evjemoen. I prinsippet kunne vi hatt artiklar om alle deltakarane, men vi har jo ikkje kapasitet til det. Men vi har klart å få på plass artiklar om vinnarane i dei ulike greinene som vart vist på TV i det minste. Vi burde jo hatt Kongelaget 2019 komplett, om vi klarar det, veit eg ikkje.

Så har Geir vore ein tur oppover i Bygland og funne noko stoff han kunne supplere nokre av artiklane med. I tillegg har eg bladd i nokre gamle Setesdølen og der funne stoff som kunne bli til artiklar.

Det er ekstra moro å sjå at talet på artiklar veks. Det hadde vakse endå meir om vi hadde vore fleire som skreiv. Det er jo ingen ende på kva ein kan skrive om på Setesdalswiki. Sjølv har eg jo laga artiklar om salmediktarar så vel som skyttarar denne veka. Når ein har ein artikkel om ein som har gitt ut plate, kan ein jo skrive om sangane på plata, og dermed også om salmediktarane. Dyp av nåde var ei slik plate som har fått fleire artiklar siste veka.

Kan hende bør eg ta meg på tak og skrive ein artikkel om han som dikta songen Jeg går til himlen. Då fyller eg ut endå ei rød lenke i artikkelen Dyp av nåde.