Hellbillies og Olav H. Hauge

Share

**Mål dagen og skriv eit dikt. Tekstmøte mellom Hellbillies og Olav H. Hauge**

Dette er tittelen på ein artikkel i Norsk Litterær Årbok. Du finn henne på biblioteket om du vil finne ut meir.

Det er Sveinung Nordstoga som har skrive artikkelen. Han er lektor i Norsk ved Høgskolen i Telemark avdeling Bø og er oppteken av litteraturhistorie i skulen. Artikkel om han på wikipedia finn du her: http://no.wikipedia.org/wiki/Sveinung_Nordstoga Han meiner at Arne Moslotten, som skriv folkelege viser for Hellbillies og Olav H. Hauge, kjend lyrikar frå Hardanger, har meir til felles enn at dei har bakgrunn frå kvar si bygd og skriv nynorsk. Innhaldet i det dei skriv om korresponderer og.

For å påvise dette har han vald ut nokre dikt frå Hellbillies sine plater, dei er det Moslåtten som står bak. Så har han kopla dei saman med tekstar av Olav H. Hauge. I sendinga tysdag 8. januar presenterte eg songen **Ei krasafaren steinbu** som er ein av dei populære songane til Hellbillies, sjå http://no.wikipedia.org/wiki/Hellbillies Den er frå plata Pela stein, sjå http://no.wikipedia.org/wiki/Pela_stein frå 1993. Dei fekk Spellemannsprisen for den.

Til samanlikning har han funne diktet **På høgdi** av Olav H. Hauge. Eg burde jo skrive dikta ned, men eg prøver å respektere copyright, og desse tekstane er ikkje frie for å bruke enno. Men Arne Moslåtten har lagt ut teksten sin på nettet, her er lenke til den: http://www.hellbillies.com/Cool/manus.htm Du må litt ned på den sida for å finne diktet.

Om dette diktet skriv Sveinung Nordstoga: … er ein tekst om livsvandringa. Teksten kan delat i to. Fyrste del handlar om eg-personen som skal til fjells på reisnjakt, kjem ut for skodde og går seg vill, men finn til slutt ei falleferdig bu. Andre delen er ein generell kommentar der denne turen blir løfta opp på eit eksistensielt plan: Livet er ofte å famle, vera uærleg, kjempe, stå utfor stupet. Men alltid finn ein ei redning, ei krasafaren steinbu (“nedslite av ytre påvirkningar over tid” er den noko formelle forklaringa på dialektordet).

Nordstoga meiner at turen i fjellet der jegeren går seg vill er ein openberr allegori til livsvandringa og held fram med å nemne dikt der Olav H. Hauge har brukt vandrarmotiv: Svarte krossar, Din veg, På høgdi og Stabbesteinar.

Når han så samanfattar gjennomgangen av dikta til dei to forfattarane, kjem Nordstoga inn på dei svært ulike bruksområda. Hellbillies høyrer ein på radioen og dansefesten, Olav H. Hauge sine dikt les ein eller høyrer opplesne. Likevel knytter tematikken dei saman.

Eg valde å lese diktet Vandring av Stein Mehren i tillegg, ettersom eg hadde lova noko til i programmet. Det finn du her: http://www.uib.no/isf/eyr/2003q1/013639.html

Og så fann eg eit dikt i boka 100 dikt av Halldis Moren Vesaas. Den kan du og låne på biblioteket.

Ettersom det var Hellig Tre Konger då eg hadde programmet, avslutta eg med sangen En stjerne skinner i natt, som skildrer livsvandringen til Dei vise mennene frå Austerland.

Begge dikta handlar om livsvandinga