Postludium frå Japan

Share

I kveld skal vi heilt til Japan. Der ligg det ein konsertsal som heiter CUBE concert hall, Shiroishi, Japan
Her er lenka til salen: http://www.lares.dti.ne.jp/~jubal/swm/swm-e.html

Den japanske orgelbyggjaren Tokugoro Obayashi, født 14. mai 1946 har bygd eit konsertorgel til denne hallen. 24 år gammal kom han i 1970 til Danmark for å lære orgelbygging hos Poul-Gerhard Andersen. Han vart der i fire år, og i 1978 opna han eiga orgelkonsulentverksemd i Japan. Seks år seinare opna han eige orgelbyggeri i Japan, det heiter Jubal.

Orgelet er eit fullt symfonisk orgel med fem manual og pedal, ferdig i 1997. Salen har vegger av glass og ein glimrande akustikk, 3 – 3,5 sekund, 1,8 – 2,3 sekund når han er fullsett med 600 tilhøyrarar. 115 stemmer gjev eit mektig brus, men det kan og lyde ganske så svakt. Lenke til stemmene: http://www.lares.dti.ne.jp/~jubal/swm/sispec-e.html

Vi skal starte med eit stykke herifrå av Edvard Elgar: Allegro Maestoso frå Orgelsonata opus 28, første gong framført 8. juli 1895. Då var det Hugh Blair http://en.wikipedia.org/wiki/Hugh_Blair_%28composer%29 som framførte verket, det skjedde i Worchester Cathedral i samband med eit møte for amerikanske organistar i den byen. Det blir sagt at Elgar bare brukte ei veke på å gjere ferdig konserten. http://en.wikipedia.org/wiki/Organ_Sonata_%28Elgar%29

Den amerikanske stjerneorganisten Carlo Curley, fødd i 1952, spelar på orgelet i CUBE Concert Hall, Shiroishi, Japan. http://www.lares.dti.ne.jp/~jubal/swm/sispec-e.html

Stykket har fire satsar og tek ein halv time. Vi hoppar over andre sats Allegretto let Carlo Curley spille 3. sats. Den heiter Andanto espressivo. Det gjer seg ikkje så godt på radio, for det er helst lågt, så eg rår deg til å skru opp lyden ganske mykje og heller godta at det vert litt høgt eit par plasser. Då vil du få best utbytte av dei neste sju minutta.

Vi skal så høyre Chanson de Matin, Morgonsong, frå 1899. Opprinneleg var både den og Chanson de Nuit skrivne for eit lite orkester, og så er det transkribert for orgel. Eit slikt stort orgel har godt høve til å spele slikt transkribert musikk, men det er ei utfordring å gje det att i radio. Men eg opplever i alle fall ein vårmorgon i denne musikken.

Til slutt får du eit stykke av ein heilt annan karakter, skrive av Zez Confrey, amerikansk organist og komponist, fødd same året som dei amerikanske organistane vitja Worchester, 1895. http://en.wikipedia.org/wiki/Zez_Confrey Han skreiv kanskje mest for piano, er kjent mellom anna for stykket Kitten on the Keys, Kattunge på tangentane. Eit anna stykke er Dizzy Fingers, spelt av Lyn Larsen. Om mine fingrar kunne skjelve så vakkert!

Legg att eit svar

Epostadressa di blir ikkje synleg. Påkravde felt er merka *