Fædrelandsvennen sin policy om retting

Share

Det var nok ikkje bare eg som vart positivt overraska då Fædrelandsvennen kunngjorde at dei ville starte med ei eiga spalte med Rettelser og presiseringer. På side 3 i del 2 skulle ein ha oppfylging og korrigering av feil. Eg tenkte at det var på tide å få noko slikt på fast plass og ikkje bare ha det tilfeldig rundt om i avisa.

Eg tvilar på at det er så lite feil i avisa som ein av og til kunne tru, for rettespalta er tom fleire dagar i strekk. Det kjem kanskje like mykje av at eg ikkje sit med rødblyanten og sender inn epost til rettelser@fvn.no når eg finn ein feil eller tre. For det er nok helst lesarane som må finne feila, det er ikkje så lett å sjå bjelken i eige auge som flisa i nestens, den lærdomen er like gamal som tidsrekninga vår.

Nå er det ikkje så lett som i wikipedia. Der kan den som finn ein feil, gå inn og rette den med det same. Gjeld det stavefeil, altså ortografi, eller grammatikk, så blir også rettingane kontrollert og merka som godkjende utan diskusjon. Men i Fædrelandsvennen må korrigeringane trykkjast på papir for at eg skal kunne lese dei. Difor er det jo best når det ikkje er noko å rette.

Sjølv har eg aldri sendt inn ei retting til avisa før i dag. Men då eg sat og las i fredagsavisa om boka som havna på 7. plass over Sørlandets beste bøker, og såg at artikkelen omtalte Kvitekråkas song med bokmålsordet sang både i overskrifta og i illustrasjonen som syner plasseringa, då tenkte eg at eg fekk sende nokre ord. Her er dei:

Jeg anbefaler desken å lese artikkelen som de lager overskrifter til. Boka fredag 5. desember er i overskrift og barometer satt opp som Kvitekråkas sang, mens teksten handler om Kvitekråkas song. Å kåre Sørlandets beste bøker uten å kunne få på plass korrekt tittel er patetisk og krever minst en unnskyldning overfor forfatter og lesere.

Eg var nok litt skarpare enn eg pleier å vere her på bloggen i den teksten, men eg meinte det eg skreiv. Så sendte eg eposten til adressa for kommentarar til kåringa av Sørlandets beste bøker. Då gjekk det som det pleier nokre gonger, eg fekk den eposten i retur, den kunne ikkje sendast til mottakar.

Då måtte eg smile. Men heldigvis fann eg epostadressa eg har sitert øvst i artikkelen her. Den funka, så no spørs det om det kjem ei retting i avisa i morgon. I mellomtida kan du gå inn på wikipedia og finne artikkelen om Terje Dragseth, sjå http://no.wikipedia.org/wiki/Terje_Dragseth og lese om forfattaren av denne boka.