Møteradio

Share

Midt oppe på fjellet nær Pajala i Nord-Sverige stod det ein plakat med denne tittelen. Eg leita fram frekvensen og fekk den vakraste salmesang inn i bilen midt oppe på fjellet. Det var friskt og på ingen måte gammalmodig, slik karikaturen av læstadiansk sang er teikna. Men det måtte truleg vere eit sommarmøte i ei lestadiansk forsamling, dette var siste laurdag i juni, som ofte er stemnetid. Etter fem-seks songar vart det stilt. Eg hadde stoppa, tenkte det kunne vere greit å ta ein pause til så vakker song. Eg søv gjerne i 15 minutt, slik plakatane langs vegen seier, når eg blir trøytt i bilen.

Så kom det ein stemme som introduserte ettermiddagsmøtet, som skulle starte halv fire. Men før det skulle Rolf Pettersen, trur eg han heitte, tale. Han vart tolka til samisk, og han tala svensk med norsk aksent, noko som fekk meg til å tru at han var norsk. Eg fekk bekrefta at det var ein lestadiansk talar frå Alta som heiter det då eg kom til Alta. Men å høyre preike tolka til samisk på ein stadig meir skurrande radio, vi fjerna oss etter kvart frå sendaren, så vi skrudde av etter kvart og heldt fram på turen. Men ei artig lokalradiooppleving fekk vi jo av dette.

Sundag var det stor messe i Elvebakken kyrkje i Alta. Sokneprest Olav Øygard talte, denne sundagen var det ingen prøveliturgi, men salmene 763, 336, 500 før talen og 399, 618 og 299 etter indikerer i alle fall at det var dåp i gudstenesta. Fylt av undring over livets under av Svein Ellingsen er nr. 618, og deretter vart Erik og Erik, Ida Eline, Vebjørn, Ranja Babette, Caroline og Karin vart døypte. Med så mange born til dåpen var jo kyrkja temmeleg full, og salmesangen elles var sterk og god, det var ikkje som læstadianarane i bilen, men absolutt brukande.

I kyrkja møtte vi gamle kjente, og det skal eg fortelje meir om etter kvart, for eit av formåla med turen var jo å møte gamle kjente.

Legg att eit svar

Epostadressa di blir ikkje synleg. Påkravde felt er merka *