Tolmod

Share

-Du må vere tolmodig, sa Reidun til meg då vi fredag, siste dagen av turen vår, kom over norskegrensa på Finnskogen. Vi låg bak fire campingbilar og det var ikkje lenger veg ein kunne kome forbi på.
-Jadå, sa eg, utan å meine det eller å klare det.

Å køyre i 60 er ikkje ferie, men det er realiteten mange stader i Ferie-Noreg. Fotoboksar og vegstandard gjer sitt til at farten går ned. Snart hadde vi lagt Kongsvinger bak oss, utan å stoppe sjølv om vi aldri har vore turistar i den byen. Vi såg fotballbanen til Tom Nordli, festningen som tronte over Glomma, men lysten til å stoppe var minimal. Det var fredag, vi ville gjerne ut av Oslo før rushet mot Sørlandet sette inn. Fleire store kyrkjer kunne vore verd eit besøk, mellom anna Strøm kyrkje i Sør-Odal http://no.wikipedia.org/wiki/Str%C3%B8m_kirke og Nes kirke og kirkeruiner kunne jo og vere verd eit besøk. http://no.wikipedia.org/wiki/Nes_kirke_(Akershus) Det ligg der Glomma og Vorma møtest, ikkje unaturleg å kalle den staden for eit nes. Men snart kryssa vi Vorma, kom inn på ein bomveg – i Sverige har dei ikkje slikt – og så var det full fart på E-&. No var vi på kjente trakter, så då det var avkjøring til Nittedal, svinga vi automatisk av frå E-6. Etter stopp og proviantering av drikke og aviser bar det så vidare.

Ut av Oslo vart det tett med trafikk nedover mot Drammen, men vi kryssa bruene der med godt mot og sikta oss inn på dei mange tunnellane i Vestfold. Fire felts motorveg er ikkje å forakte. Bare så synd at den stoppar så fort, og der ein skal flette to felt saman til eitt, der går det i sneglefart. Så opnar det seg litt att før ei atter må flette, og då trong eg formaninga frå Reidun.

Vi har mange gonger stoppa på Lasses like sør for Grenlandsbrua, men denne dagen var det svært fullt der, så vi tok Telemarksvingen i staden, der hadde vi ikkje vore før. Kan nok vere vi stoppar der seinare og, roleg og fint for ein rast.

Etter kvart var det bare å kome heim som stod i hovudet på oss, vi hadde heilt gløymt at Ånund K. var i Kragerø og godt kunne fått eit besøk. I staden såg vi fram til å treffe Margunn og Stein på Harebakken, dei kom frå Kristiansand og hadde akkurat starta ferien, fyrste veka skulle dei ha på Sandøya. Det vart eit hyggeleg møte, dei har lese på bloggen og var godt oppdaterte på kva som hadde hendt på turen, så det var meir spesielle spørsmål dei hadde. Eg fekk meg til og med 15 minutt, plent som plakatane langs vegen seier eg bør få meg når eg vert trøytt, og så bar det sørover att.

Vi undra oss på om den nye vegen var ferdig, men der og må ein smørje seg med tolmod, den skal opne i august, og då vert det vel slik. Men bompengar vil dei jo ha…

Denne fredagen regna det i Kristiansand, som truleg må høyre med til dei indre bygder, for frå Søgne og sørover var det solskin som helsa oss velkomen heim, både i veret og i ansikta til dei vi møtte heime. Takk til dykk som har fylgt oss på turen og gjeve tilbakemelding og oppmuntring til å skrive og alle dykk andre. Det er triveleg å sjå at nokon les det ein skriv. God sommar til alle dykk som skal på tur i nord og sør.

Legg att eit svar

Epostadressa di blir ikkje synleg. Påkravde felt er merka *