Kommunikasjon

Share

Det er ikkje lett å kommunisere, det veit vi som prøver å lære utlendingar norsk. Dei treng ikkje bare å kunne norsk, dei må og kunne den lokale dialekten. Den er jo varemerke for Valle Radio, sjølv om fleire av oss som lagar programma, ikkje er innfødde.

I løpet av året er det mange misforståingar, sjølv når elevane våre burde kunne forstå. Korleis må det ikkje då vere å vere utan lokalt språk, som til dømes dei utlendingane som sit i fengsel. Dei får bare tolk når det er formelle tilhøve. Advokatbesøk og avhøyr, då kan dei få tolk. Og når dei kjem frå land der ein ikkje har engelsk som andrespråk, men russisk, til dømes, så blir talet på nordmenn dei kan snakke med nokså begrensa.

På wikipedia er det heller ikkje alltid lett å vite kva dei andre som skriv, eigentleg meiner. Det er laga mange møteplassar for skribentane, irc, diskusjonssider og meir generelle sider. Men når det eg skriv, ikkje vert ledsaga av kroppsspråk, kan det lett misforståast, sjølv om eg meiner det er enklaste sak av verda.

I land der det bur fleire folk enn i vårt land, har folk lært seg nokre køyrereglar, og på ein tur på gata i London kan du høyre excuse me eller sorry ganske mange gonger. Her er det sjeldan å høyre. Men vi er jo få her i landet.

På denne bakgrunnen vonar eg at du skjøner mi oppfordring om å ta det eg seier i beste meining, anten du les på bloggen eller innlegg eg skriv på wikipedia. Å smørje med smil kan vere lurt, så eg avsluttar med eit lite smilefjes i kveld. 🙂