Ivar

Share

Ivar Aasen er eit namn som er kjent av dei fleste i nynorsk-land. Han vert hylla som ein heidersmann som gav oss eit skriftspråk basert på norsk talemål i staden for det danske som var blitt nytta i Norge i fleire hundreår. Du kan lese meir om han her: http://nn.wikipedia.org/wiki/Ivar_Aasen

Det du neppe visste var at han sjølv tala dansk i alle offisielle samanhengar, slik måtte det truleg vere på den tida.

Det du sikkert heller ikkje visste, var at han hadde ein gudson som og heitte Ivar. Han var son av lærar Johannes Welle og kona Inger Lehne. Johannes var lærar på Møllegata skule i Oslo, og då sonen Ivar skulle døypast sommaren 1875, spurde dei sambygdingen Ivar om å vere gudfar. Denne Ivar Welle sette spor etter seg på ein annan måte, han vart prest og forfattar. Han skreiv fleire romanar, eit kyrkjesogeverk i tre bind som kom i fleire opplag og nokre andaktsbøker. Han var og redaktør av Luthersk Kirketidende i ein periode på 1930-talet.

Ivar Welle var og sjømannsprest, i 1908 kom han til Buenos Aires. Då han var der, vitja han to gonger hvalfangarbasen Grytviken på Sør-Georgia og var truleg medverkande til at det vart reist ei kyrkje der, sjølv om han ikkje sjølv kom til å sjå den.

Og så omsette han fleire bøker, mellom andre Pascals Tanker og Thomas Aquinas Kristi etterfølgelse. Han hadde og ansvaret for å velje ut tekster i bandet med oldkyrkjelege tekstar i bokserien Hovedverker fra den kristne litteratur. Og han sto for den fyrste omsetjinga til norsk av Adeste fideles i 1952, den fekk tittellinja Kom alle kristne i hans omsetting. På nr. 49 i salmeboka finn vi Per Lønning si omsetjing, men den kom 30 år seinare.

I dag skreiv eg artikkelen om han på wikipedia: http://no.wikipedia.org/wiki/Ivar_Welle Det er artig å sjå ein slik gamal kjenning dukke opp når eg samlar stoff frå ulike kjelder. Eg var bare 10 år då han døydde i 1957, men då namnet hans dukka opp, visste eg at eg hadde høyrt det før. Og no er det ein artikkel om han på wikipedia.