Meir snø

Share

Det snør, det snør, tiddelibom heiter det i ein sang som held fram: Nå snør det mye mer enn før, tiddelibom og huttemegtu. Å dømme etter kommentarar på facebook i dag har tilhøva vore like i Valle og i Mandal, her var det ei stund midt på dagen slikt rennedrev at ein ikkje såg ti meter framover.

Eg kunne heldigvis sitje inne og sjå ut vinduet på snøen, eg har vinterferie. Og eg undra meg over at det verka som om snødrevet kom frå alle kantar, for det dreiv på vindauga same kva vegg det var på. Då er det godt å ha ein dataskjerm som vindauga mot verda, der finn ein både blogg og wikipedia, i dag har eg hatt min mest produktive dag i heile vinterferieveka. I tillegg til litt småfiks har eg skrive tre ny artiklar, sjølv om vi passerte 250.000 artiklar tysdagskvelden, så går produksjonen vidare, no er det snart kome 500 nye artiklar etter at vi passerte kvartmillionen. Ein klarar ikkje tusen artiklar i veka, men talet veks med noko over hundre kvar dag. Bare i periodar når vi har konkurransar som fenger, kan ein klare tusen på ei veke.

Eit søk på wikipedia fortel meg at det er fleire som har skrive om snø:

Romanen Sne av Alexander Kielland
Romanen Snø av Orhan Pamuk
Frøken Smillas fornemmelse for snø av Peter Høeg
Snø vil falle over snø som har falt av Levi Henriksen

Du kan og søke i diktbasen, http://www.deich.folkebibl.no/cgi-bin/websok-dikt Då finn du over 1500 dikt som har ordet snø i første linja. Nokre av dei har du kanskje høyrt:

No legg seg snøen så kvit og lett bort i bakken,
Nå ligger snøen tett og hvit

I stevdatabasen http://www.agderfolk.no/stevtittel.php er det fleire dikt om snø, ein må søke på snjo for å finne dei, dei fleste er opptekne av det reine og fine med snjoren. Men eit skjemtestev kan eg jo sitere:

På vegjen heim i ein sving ho bia,
ha han barre havt mot ti fria.
Dei ha nog hug ti kvarandre lagt,
det ha bå augo å fakte sagt.

Men få det ti va så vondt å vande,
han sto der fingla mæ klokkebandet.
Ho spente i snjoren mæ hæl å tå,
å bljugleg glytt atte då å då.

Men rå for urå ho hev nog visst det,
ho tok seg snjor på ein furekviste.
Ho la ti drengjen på munn å nos,
å det sette frieriet plent på los.

Det gjeld å gjere det beste ut av situasjonen.

Legg att eit svar

Epostadressa di blir ikkje synleg. Påkravde felt er merka *