Jolegraut

Share

I ettermiddag vart eg invitert på jolegraut i Valle menighetshus. Det var Familiekoret som stod for arrangementet. Familiekoret i Valle er eit kor som kyrkja har skipa til der dei fleste familiane som er med er flyktningar frå Burma. Og så er det nokre norske med, men dei er ikkje så mange.

Til vanleg pleier dei å starte øvingane med kaffe og prat klokka 16.30, denne gongen starta dei klokka 16.00. Men veromslaget gjorde at dei mange burmesarane som arbeidar som reinhaldarar i Valle, hadde ein travel dag med mange skitne golv og ikkje var ferdige like tidleg som grauten. Eit anna problem som ingen hadde tenkt på var at det er leksehjelp for borna frå klokka 16 til 18 måndag og tysdag.

Det siste problemet løyste seg greitt, dei som var på leksehjelp og leksehjelparane vart alle invitert til å ha litt jolegraut før dei starta med skulearbeidet, og det fungerte svært fint. Smått om senn kom og reinhaldarane og grauten kunne ausast opp, med mandel og marsipangris etter joleskikk. Det vart James som fekk mandelen, men han hadde ikkje fått med seg at ein pleier å spare mandelen for å vise at ein fortener marsipangrisen, så han hadde svelgd heile mandelen. Grisen fekk han likevel….

Etter maten var det høve til å lage jolepynt. Sissa hadde med utstyr for å lage jolekorger. Det var også høve til å bake smultringar og krumkaker. Snart var deigen stukken ut til smultringane og krumkakene tok til å kome på plass. Litt snaking undervegs var det frå både norske og burmesiske deltakarar, men til slutt fekk dei med seg smaksprøver heim til dei som ikkje hadde hatt høve til å kome.

Song vart det ikkje så mykje av denne kvelden, men Tonhild spelte både Glade jol, Jingle bells og Det lyser i stille grender. Den siste song vi alle versa av, den fyrste song vi på fleire språk, og den mellomste bare nynna vi til. Så måtte Tonhild gå, ho skulle på øving med Syngjandi, dei har jolekonsert til sundag.

Familiekoret er eit glimrande integreringstiltak, dei syng ved ei rekke arrangement. Men det hadde vore endå betre om også nokre norske familiar hadde funne tid og høve til å vere med. Men denne mandagsettermiddagen var ei fin oppleving for oss som fekk vere med.