Om å skrive 4

Share

I dag las eg om ein person som jobbar på eit forskningsinstitutt og som har til oppgåve å lese gjennom forskningsrapportar og gje kommentarar. Han fortalde at han gjerne spurde forskaren om han eller ho hadde med eit latinsk sitat i oppgåva. Det hadde dei han hadde spurt aldri hatt. Han trudde ikkje det kom til å skje heller. Poenget hans var at forskaren burde vere open for det uventa og kanskje ha noko som skilde denne rapporten frå alle dei andre rapportane som forskarar lagar. Då kunne det vere von om at det dei skreiv vart noko meir enn ei samling papirark med eit ISBN-nummer.

Eg tenkte då eg las det at dette vil eg skrive om i kveld. Bloggen min har hatt nokre tekstar om å skrive no. Men å klare å skrive noko som kan skilje det ein skriv frå alt det andre som vert skrive, det er ikkje lett. Kan hende vil eit latin-sitat hjelpe. (Wikipedia har ein kategori:Latinske ord og uttrykk med 160 artiklar, og det er nok knapt toppen av isfjellet av slike ord og uttrykk. Om ein ser på ) Når ein tenkjer på at latin var sjølve språket på universiteta tidlegare, er det tydeleg at det er gått sterkt tilbake med språket sin plass i dei lærde krinsane når dei ikkje eingong finn sitat å bruke i ein forskningsoppgave.

Men poenget hans er at det bør vere noko som overraskar i ei slik oppgåve. Kan hende bør det vere det på bloggen og. Å bare skrive om att det andre seier, det er truleg ikkje det beste ein kan gjere for å få folk til å bruke tida si på å lese det ein skriv. Kvar dag opplever ein noko overraskande. Det gjeld bare å leggje merke til det. Og så skrive det. Det er den teksten som skil seg ut og vert ståande.