Aktiv sommar i Setesdal

Share

Når juli no startar, ser det ut til å verte ein sjeldan aktiv sommar i Setesdal, i alle fall om ein skal døme etter Setesdølen si temaavis 2011, som kom til oss i Mandal saman med Setesdølen nr. 50, 2011 tysdag. Eg høyrer at folk i Valle ikkje har fått den enno, det kan hende ho kjem med avisa i morgon. Den avisa vart distribuert i 117.000 eksemplar, og det er mykje om sommarleg kultur i Setesdal i den. Du kan sjå overskriftene på Setesdalswiki: http://www.setesdalswiki.no/wiki/Setesd%C3%B8lens_temaavis_juni_2011

Men ettersom du bare får med deg overskriftene, skal eg nemne litt av det som skjer den første veka i juli:
Hans Georg Kohler har utstilling på Setesdalsmuseet på Rysstad. Og Setesdalsmuseet har mange museum under hatten sin, alle er opne no i somar, på Evje og Hornnes Geomuseum på Fennefoss er det til og med ei utstilling som viser korleis Evje apotek såg ut for hundre år sidan. Då laga dei medisin sjølv. Og på Bygland tun er det ikkje omvisar i år, der kan ein i staden låne audioguide på fleire språk.

Sør på Rysstad, det som heiter Torvet, er det sommarmarknad. Sist i juli skal dei stille ut veterankøyrety.

Blueshelga på Ose 2. juli er legendarisk. Sjå plakaten på Setesdalswiki: http://www.setesdalswiki.no/wiki/Blueslaurdag_2011

På Byklestøylane er det minimarknad komande helg. Då kan ein smake Pauline Ryningen sine lefser laurdagen og Gudrun Rygnestad sine sundagen. Ingebjørg Byklum sel husflidsvarer og Torbjørg Gjerden glas og porselen, og laurdagskvelden er det konsert med Jan Engervik og Johan Egdetveit klokka 18.

Litt lenger oppe er det basar. Odd Dubland talar og syng på Hoslemo bedehus klokka 18, før han reiser til Sigurdsbustemna ved Hemla 3. juli. Der er han saman med Eivind Gjerde, og stemna startar klokka 12.

2. juli kjem pilegrimane som går frå Hovden fram til Røldal. Ein kan gå saman med dei frå Kaldevatn til Røldal og delta på pilgrimstreff der. Og frå 3.-10 juli er det sommarleir på KVS Bygland med opne møte.

Om ein held seg i den sørlege delen, kan ein dra på opninga av Bygdeutstillinga i Minne kulturhus i Åseral laurdag 2. juli. Der skal H.C. Hansen kåsere, og alle som har høyrt han i Norgesglasset, veit at det kan vere fornøyeleg.

Sjå sjølv på sistesdia i temaavisa til Setesdølen. Du vil verte overraska over alt som skjer.

Meir frå Åseralsturen – og litt til

Share

Så gjekk turen til Kyrkjebygda. Vi svinga inn i bygda og der låg jo Lorden’s Kro. Vi kan jo få oss middag der, sa eg, men fyrst må vi sjå kva det huset der er. -Det er Minne kultursenter, der skal dei opne Bygdeutstillinga neste helg, sa Reidun, ho les Lindesnes Avis og var godt orientert.

Vi svinga tilbake til Lordekroa, og sjølv om dei hadde teke bort buffeten, svinga dei opp med Løvsteik og pommes frites med heilt nylaga salat til. Kroa hadde til og med bokutsal, eg trur det var gamle bøker frå folkebiblioteket, men det var ingen der som interesserte meg, så eg sparte dei 30 kronene ei bok kosta.

Før vi forlet Åseral, måtte vi bort og ta nokre bilete. Vi svinga bortom kyrkja, fekk eit bilete av den, eit av bedehuset og eit av Betania til Den frie evangeliske forsamling før vi vende nasen nedover dalen og snart var vi på kjende trakter ved Sveindal. Ein buss frå Setesdal Bilruter tok oss att og køyrde forbi oss, og vi hadde vår fulle hyre med å halde fylgje. Han svinga bortover mot Byremo, så var vi høveleg åleine nedover mot Bjelland.

Ofte varierer eg med å køyre Mandalen oppover når eg har vore heime i helgene. Nokre gonger tek eg over frå Bjelland til Hægeland, andre gonger køyrer eg heilt til Sveindal og kjem ut på Setesdalsvegen på Hornnes. Uansett så har eg lagt merke til skiltet som står på Hesså: Adventure. Ettersom vi var på tur, svinga vi bortom for å finne ut kva det var.

I enden av vegen møtte vi ein hyggeleg tyskar som lurte på om han kunne hjelpe oss. Ettersom han ikkje snakka norsk, vart det engelsk som vi kommuniserte på. Då følte vi oss som ordentlege turistar. Eg fortalde at eg hadde køyrt forbi skiltet ofte og lurt på kva det var for noko.

-Ein engelsk soldat på øvelse kom på fylla og vart teken hand om av ei norsk jente, og sidan har han vore her, fortalde den smilande tyskaren. Diverre kunne vi ikkje møte han denne dagen, for han var nett ferdig med Hessåfestivalen, det hadde vore 400 på festivalen, og han var stuptrøytt og hadde teke kvelden.

-Kva er det for slags Adventures de driv på med? spurde eg

-Vi driv med rafting og padling og elgsafari, sa han. -Du er norsk, så du har sikkert sett elg, men tyske turistar elskar det. Så låner vi ut kanoar til folk som vil padle, køyrer dei til ein stad der dei kan finne bilen når dei er ferdige, køyrer dei tilbake og ønskjer dei god tur. Så hentar vi kanoane når dei kjem fram. Men rafting trur eg ikkje høver for deg, smilte han. Eg måtte seie meg enig med han, takka for informasjonen og sette kursen mot Mandal.

Turist i eige land, på ein heilt vanleg tur mellom Valle og Mandal.

Åseralstur

Share

Då vi sundag reiste frå Valle og kom til Evje, kom eg til å spørje Reidun om vi skulle ta turen opp Dåsvannsdalen og køyre om Åseral. Eg hadde aldri vore i Åseral anna enn på kartet, men etter at eg tok til å skrive på Setesdalswiki, har eg vore nokre rundar innom bygda på kartet, særleg området som grensar til Bygland.

Vi hadde ikkje så mykje å haste heimover etter denne fine dagen, og dermed svinga vi til høgre ved Esso og la ut på ein veg eg aldri hadde kjørt å før. Etter kvart skjøna eg vel at eg ikkje hadde gått glipp av så mykje, det var bare lang veg og skog langs vegkanten. På Uleberg dukka det rett nok opp nokre jenter som hadde vore og bada, og Dåsvatnet låg fint i sola, men det var ikkje mange hus oppover dalen dei fyrste fire mila. Så kom vi til Røynli og ut på vegen mellom Kyrkjebygda og Bortelid, og då såg vi at det bare var eit par kilometer til Lognavatn, så vi tok turen nordover og rundt ein sving, så vida bygda seg ut.

På eit Åknes ute ved vatnet låg Lognavatn kapell og skein i sola, så eg tenkte på artikkelen eg hadde skrive http://www.setesdalswiki.no/wiki/%C3%85knes_kapell og tok turen ut på neset, der Reidun gjekk ut og tok eit bilete av kapellet, men så snudde vi og drog tilbake.

Like i krysset stod det ei campingvogn merka Petrusplassen, og Pieter og Mette sat utanfor og vinka til oss. Eg har vore med dei på Setesdalskonferansen 2009 og 2010, men i år var dei der ikkje, og no skjøna eg kvifor: Dei bur ikkje lenger i Setesdal. Det synte seg at dei flytta til Lognavatn i vinterferien, han driv serveringsstad på Bortelid etter å ha avslutta Møteplassen på Evje, som han dreiv tidlegare. Då var det betre å bu nærare jobben, så dei braut opp frå Hornnes og busette seg på Lognavatn.
http://www.setesdalswiki.no/wiki/Pieter_Ghering

Det vart ein hyggeleg prat og vi fekk oss dagens middag, som var fiskesuppe, deretter vaffel og cappuchino, så det var ein høveleg lunsj, sjølv om klokka var fire. Med god påfyll av mat heldt vi fram nordover og kom oss til Bortelid, der det er 1500 bueiningar i fritidsbustader. Ja, vi tok oss heilt over til Juvatn og såg oppover mot nordre enden av vatnet. Så snudde vi kursen sørover.

Bykle og Valle kunstlag si sommarutstilling 2011

Share

Alt før han reiste til Sunnmøre i desember, hadde Ånund K. Homme planar om sommarutstillinga til Bykle og Valle kunstlag sommaren 2011. I løpet av vinteren hadde det heile materialisert seg, så fredag var det annonse i Setesdølen og laurdag opna det heile med 88 kunstverk i dei to inste roma i Setesdal Husflidssentral. -Det fine med å bruke desse roma, pleier han å seie, er at ein slepp å organisere vakt, det er ein naturleg del av det som Husfliden tek seg av, og dei står og for salet.

Ved opninga var Inger P. Rysstad saman med Ånund K, og alt frå starten var det ein del folk innom. I grunnen var det eit godt sal og, minst fem bilete bytta eigar denne dagen. Dei fleste bileta var måleri, Olaug Åsen, Mona Ida Håvorstad Frøysnes, Birgit Flaten, Inger P. Rysstad, Tutta Berg og Kjærsti Aandahl stod for desse, og Anita Bjørkeli Svaler stilte ut fire foto. I tillegg hadde Inger tre rosemåla ting på lista si.

Denne fyrste dagen var det eit lite glas til alle som kom innom. Og måndag hadde Johs Bjørkeli eit intervju med Ånund K. i Fædrelandsvennen, så litt mediedekning har arrangementet fått. Eg skreiv ein liten artikkel om det på Setesdalswiki: http://www.setesdalswiki.no/wiki/Kunstlaget_si_sommarutstilling_2011 No må eg skrive artiklar om alle sju utstillarane, det vil nok ta litt tid å få det på plass, akkurat som det tek tid å få artiklar om alle dei andre røde lenkene på Setesdalswiki. Men leksikonet runda 1400 artiklar i helga, så det veks smått og sikkert. Fylg lenka og sjå artikkelen.

Gatefrukost 2011

Share

For første gong skulle vi vere med på gatefrukosten i Valle, den pleier jo alltid vere etter at eg har teke ferie og difor er i Mandal. Men denne gongen hadde vi vore med på avslutning for elevane St.Hanskvelden, så tok vi fredagen til litt ulike oppgåver og vart så med på gatefrukosten.

Alt fredagskvelden var det ein stor aktivitet med rigging av sentrum med bord og stolar etter at butikkane stengde. Så fredagskvelden skreiv eg på bloggen frå Valle Radio-huset. Eg har jo ikkje internett der eg bur i Valle, eg sit på skulen eller i radioen for det meste.

Litt over klokka ti gjekk vi til sentrum, opninga var litt sein, men etter at Bjørgulv Sverdrup Lund hadde sagt nokre gode ord om gleda ved desse årlege arrangementa, vart det snart lang kø ved matbordet. Sjølv sat eg godt ved eit bord og kunne nye karamellar frå Valle Sparebank medan eg venta. Eit par av elevane kom og fekk plass ved bordet vårt etter at dei hadde funne seg mat, og vi prata litt med dei før eg fann plass i køen. Medan eg fann meg mat, kom Eivind Berg og kona Marit Forseth Berg og fann plass ved bordet vårt, og då fekk vi ein interessant samtale. Dei har hus i Berg i Valle og er jamnleg der. Men dagen etter skulle han reise til Kina, der han er einast nordmann på ein fabrikk som Metallkraft i Kristiansand etablerte der i 2009.

Som vekependlar følte eg meg noko liten, han reiste eit døger for å kome på jobb, så var han der seks til åtte veker, så kom han heim for ein periode, eg fekk ikkje med meg kor lang den var. Han hadde til og med begynt å lære seg kinesisk. Og så fortalde han at han budde i ein småby utanfor Shanghai, bare fem millionar menneske. Shanghai har 20 millionar. Han tok fly ned dit, og så tog til Yangzhou, eit tog som gjekk over 300 km i timen. Og det heldt ruta.

Eivind Berg prata og med dei burmesiske elevane som sat ved bordet vårt, og han var imponert over kor mykje norsk dei hadde lært på eit år, ikkje minst fordi han sjølv prøvde å lære seg kinesisk og derfor hadde erfaring med kor mykje arbeid ein må leggje ned for å lære seg eit nytt språk i vaksen alder. Om det høver slik, ville han gjerne vere med i Valle Radio ein gong til hausten når dei var i Valle. Eg gleder meg alt til å høyre han fortelje om det industrieventyret han har fått vere med på.

Feriefredag i Valle

Share

Etter Sankthansfest i Mykjedalen med elevar og barna deira vart det feriefredag i Valle. Eg gjekk ein tur på skulen, der har eg datamaskin eg kan bruke for å skrive litt på Setesdalswiki, og då kom det eit par nye artiklar i dag og. Reidun hadde trong for å snakke med folka på Husfliden, så me avtalte at me skulle få oss lunsj på Bergtun, og det var hyggeleg og godt.

Då me kom inn der, sat Leonhard Jansen og Ellen Svalheim der saman med to frå NRK som planlegg eit program om kulturlandskap i endring og som ville ha noko frå Setesdal i det programmet. Ellen har eg skrive om på bloggen før, eg møtte henne og Torjus Uppstad på Menighetshuset på Sauesjådagen for fem år sidan, i 2006. Her er lenka som fortel om det: http://valleradio.blogs.no/2006/10/08/til_ettertanke_pa_sauesjadagen~1199273/ Dagen etter skreiv eg om Søterot, også inspirert frå den same samtalen. Eg fann ikkje noko på bloggen om at eg hadde samtale med henne på telefonen i radioen, men eg synest å hugse det. Minnet mitt er nok noko eg ikkje skal skryte så mykje av, og å kjenne att folk er heller ikkje mi sterke side, så takk til Leonhard som fortalde kven han hadde med seg då dei braut opp.

Salat med kylling og is med frukt er godt, men det sit ikkje så lenge, så då det vart kveld, tok me turen til Sølvgarden for å få oss middag. Eg tenkte om me kanskje skulle kombinere det med eit besøk hos Anny og Knut Brokke, men då eg nådde Anny på telefonen, var ho i Polen med ei hjelpesending, så det vart ikkje noko av. Me gjekk heller ikkje ned på beach-party på Sølvgarden, måltidet var i grunnen nok i seg sjølv, nydeleg svinefilet med pommes frites til meg og fløtegratinerte poteter til Reidun. Då seig feriekjensla inn over oss, me har ferie og nyt å vere i Valle nokre feriedagar. Så no gleder me oss til gatefrukost i morgon og kryssar fingrar for godt ver, slik at innsatsen som sentrumsforeninga har gjort, kan føre til at folk frå fjern og nær møter opp laurdag 25. juni klokka 10.

Kva eg skreiv om på Setesdalswiki? Lurer du på det? Det var to korte artiklar, ein om Åraksbø og ein om eit vatn der, Strondevatn. Det fine med Setesdalswiki er at eg kan leggje ut eit kart som viser kor i geografien vatnet ligg, det er ikkje sikkert at alle som las annonsen om at det skulle vere fiskedag i regi av Bygland Jeger og Fiskarlag, visste kor vatnet var. Sjølvsagt kunne dei dra til Åraksbø og fylgje skiltinga, men no kan dei sjå det på Setesdalswiki. Sjølvsagt burde artikkelen vore der før arrangementet, men eg kan ikkje klare å få det til aleine, då må arrangørar og andre trø til og hjelpe for å få Setesdalswiki større og betre, slik at ein kan dekke trongen for slike artiklar. Men det kjem med tida, no har me halde på i vel to år og har om lag 1400 artiklar. Kan hende me har det dobbelte til min neste feriefredag i Valle.

Hagefest ein sankthanskveld

Share

I dag hadde Reidun siste arbeidsdag før ferien. Arbeidsplassen hennar er dagsenteret på Mandal Sykehjem, der møter ho mange mandalsfolk, og sjølv om ho har budd borte i minst tretti år, møter ho ofte folk ho kjenner via slekt og vener, jobb og fritidsaktivitetar frå den tida ho var ung i Mandal. I dag møtte ho ein 90 år gammal mann som ho snakka litt med, og det synte seg at han og Reidun si mor hadde gått i same klasse på skulen. Slike opplevingar gjer arbeidsdagen morosam og interessant.

Eg henta henne utanfor jobben hennar i dag, og så sette vi kursen rett mot Setesdal, vi hadde von om å rekke hagefest i Mykjedalen for elevane på Valle Vaksenopplæring. Vi unna oss ein stopp på Evje for å få i oss litt mat, Pernille har både eit salatbord og softis med jordbær som lyfter ein kvardag til store høgder. Det kom ei kraftig regnbyge mellom Byglandsfjord og Longerak, men elles var det ein fin tur, og då vi kom oppover i Setesdal, vart det retteleg fint ver.

Hagefesten var alt starta då vi kom til Mykjedalen, men vi vart helsa varmt velkomne av store og små. Det var grillmat og salat på menyen, og smaken var god og selskapet triveleg, sjølv om vinden ikkje spelte heilt på lag med arrangørane. Etter matøkta flytta vi oss lenger inn i hagen og Øyvind tente bålet, store kubbar som kunne brenne lenge. Praten gjekk livleg, etter kvart vart det sang, og så henta Øyvind gitarar og snartlydde familiekorsongar og andre songar i sommarkvelden. Solo og grupper song på karen og chin og norsk og engelsk, sang rundt bålet har jo alltid vore stemningsskapande og samansveisande, og slik vart det også her.

I åttetida var det tydeleg at både barn og vaksne kunne tenkje seg å dra heimover, så vi braut opp og takka for ein triveleg hagefest i Mykjedalen. Øyvind har etter kvart hatt fleire grupper som har vore i hagen hans og hatt sommaravslutning, og når veret er høveleg, er det ein særs triveleg stad.

Etter ein sankthanskveld er det heilt naturleg med litt røyklukt i kleda, det syner vel at ein har gjort det som nordmenn fleste gjer denne kvelden: Tent eit bål og gledd seg over fellesskapet i sommarnatta. Takk til Øyvind og Ann Christin for ei særs god ramme rundt ein triveleg kveld.

Kongeleg avslutning

Share

Eg vart sitjande og sjå alt for lenge på Hurtigruten siste natta. Etter at det hadde vore ruskever med vind opp mot storm, stilna det heile og midnattsola kom fram att. Ein stor mengde folk helsa båten i Båtsfjord, som vert kalla Norges største fiskevær med 2000 innbyggarar. Eg lurer på om det var der dei tilsette på sjukestua var på kaien med plakat om at dei trong sjukepleiarar. Smart måte å fortelje om det på, spør du meg.

Stoppa i Finnmark er ikkje lange, då fortener nok Hurtigruten namnet sitt. Eg fann lugaren då midnattsola skein over Makkaur fyr, men hadde eit klart ønske om å vere på plass for å få med meg innspurten, så halv åtte var eg atter på plass og fylgde innseilinga til Vardø. Der fekk eg sjå kyrkja eg var i då eg besøkte sjømannsmisjonsforeninga der for mange år sidan. Museumsbåten Kjartan med eit kor ombord fylgde båten til hamna, og då stemte koret opp med song. Brannbilen på flyplassen helsa båten med ein sprut, og plutseleg var vi på farten att, no med fleire bilar som køyrde ombord.

Så kom finalen, fyrst med at kapteinen hadde ein prat med Jens Stoltenberg, som sa at han og hadde fylgt med turen på TV. Deretter kom reiseverten på callinganlegget og fortalde at folk burde gå på dekk for å helse Kongeskipet Norge, som dei snart ville møte. Dei gode linsene fanga inn skipet, der mannskapet stod på dekk, offiserane på øverste dekk. Ikkje så lett å halde matroskragen på plass i vinden, men dei stod stramme og venta på Hurtigruten. På bakerste dekk var Dronning Sonja, ho vinka til oss slik alle har gjort som har møtt skipet. Ho skulle til Vadsø, der dei skulle opne noko, etter det eg fekk med meg.

Inn mot Kirkenes var det både eit Orion-fly som helsa oss, og etter kvart og eit helikopter som filma, slik at vi kunne sjå då skipet gjekk mot kaien, med fullt av småbåtar rundt, mellom anna grensevakt-båtar. Også hjer var kaien stuvande full av folk som helsa skipet velkomne til Sør-Varanger kommune og til Kirkenes.

Og så var reisa slutt. 2,5 millionar nordmenn har sett deler av programmet på TV. Ein halv million har vore innom nettsidene til NRK for å sjå, eg trur dei sa det hadde vore innom sjåarar frå 156 av dei 176 landa i verda, eller noko slikt.

Halv elleve var det over, fem dagar med ei festreis eg er glad eg fekk vere med på, om enn bare på TV. Eg har fylgd med litt på Twitter og Facebook og dermed fått ein litt ekstra dimensjon. Det blei sagt at dette truleg var fyrste gong sosiale medier vart teke i bruk til å gje tilbakemelding medan programmet gjekk, og tips om musikk som kunne passe, vart fylgd opp fleire gonger. Etter Båtsfjord, der Mannssangforeninga frå filmen Heftig og begeistret stilte på kaien, song dei (frå plate) Å eg veit meg eit land. Eg hadde no likt om dei hadde slutta av heile programmet med eit kor på kaien til å syngje Ja, vi elsker dette landet, men det var vel for mykje å forlange. Men det var det som sat att til slutt.

Mot avslutning i Kirkenes

Share

Også denne dagen har vore prega av Hurtigruten minutt for minutt på NRK2. I dag har det vore Finnmark som har vore tema, og eg såg at på ein av dei stadene der det er vaksenopplæring for utlendingar, hadde dei brukt programmet som grunnlag for undervisning dei siste dagane. Det trur eg at eg og ville gjort om skulen framleis hadde vore i drift, men i Valle slutta vi torsdag, same dagen som denne happeningen starta. Eg veit ikkje om elevane mine har fått med seg noko, men sjølv har eg kost meg med sendinga. Ho vekker minner, sjølv om det er svært lang tid sidan eg reiste heile strekningen med båt på Finnmarkskysten. Det var ein gong mellom 1972 og 1976 då eg var redaktør av Fiskerens Venn og besøkte fiskarheimane som Den indre Sjømannsmisjon hadde i Honningsvåg, Berlevåg og Vardø. Vinterstid var veret ikkje så lyst som det har vore i dag, men dønningar gyngar både sommar og vinter. Det er nok meir komfortabelt å fylgje det heile frå sofaen heime, men det har jo vore eit yrande leven på land.

Kaka tok Honningsvåg, som for lenge sidan, før dei ante om TV-programmet, hadde planlagt å feire kommunen sine 150 år denne dagen. Ordførar frå Færøyane, Hummer brannbil med vannkanon som bare brukte 12 liter på eit skot, men som hadde effekt på 1200 liter. Brannbilen var komen til kommunen i samband med tunnelen som går under havet og bind øya saman med fastlandet. Men hittil hadde det ikkje vore brann i tunnelen, og han som demonstrerte vidunderet vona det aldri kom til å bli bruk for han til det han var planlagt for.

Og så delte Rica-hotellet i Honningsvåg ut torsketunger med remulade til alle like før avgang, som jo var forsinka etter at passasjerar hadde vore på Nordkapp og sett ut i tåkehavet og teke bilete av kvarandre ved Nordkappmonumentet. Ein kunne verte svolten av mindre.

Om ein no droppar resten av Austhavet og legg seg i rimeleg tid, kjem ein seg kanskje opp i morgon tidleg tids nok til å få med seg avslutninga på turen. Så eg trur eg sluttar her og prøver på det.

Vesterålen i midnattsol

Share

I natt hadde vi ei av dei finaste nettene eg kan hugse å ha hatt i Vesterålen. Det var midnattsol frå Hurtigruteskipet Nordnorge kom ut av Raftsundet og på heile turen gjennom Vesterålen. På Stokmarknes stilte fire mannskor opp og song Midnattsol, ein sang som vart skriven på Storheia, der TV-masta står, lenge før masta kom opp. Eg såg Bjørnar og Dag Jostein og fleire andre kjente, fleire hundre menneske klokka to på natta.

Mindre vart det ikkje timen etter, då båten kom til Sortland. Opp Sortlandssundet i strålande sol og inn til kaien der det var fullt av folk. Det var korpsmusikk både her og der, og dans og sang i sommarnatta. På Sortland stilte dei og med ei solid samling veteranbilar.

I Risøyhamn hadde dei eit alternativt opplegg, der hadde eit rockeband rigga seg til med heavy metal eller noko i den sjangeren, eg er ikkje så sikker på kva dei heiter, alle desse sjangerane. Over alt var det små båtar ute og helsa Hurtigruten, dei var ikkje alltid like vituge, men til no har turen gått bra, sjølv om åtvaringane mot å krysse framanfor Hurtigruten har vore ignorerte av mange.

Eg har og fylgd #Hurtigruten på Twitter. Det verkar som om det ikkje bare var meg som hadde problem med å rive seg laus frå skjermen, og målingane som kom i dag, synte jo at det var tilfelle. Programmet Hurtigruten – minutt for minutt har blitt ein kjempesuksess som ingen hadde sett for seg. I kveld var det til og med på Dagsrevyen, der dei som har stått for prosjektet, stadfesta at dei ikkje i sin villaste fantasi kunne tenkt seg suksessen.

I kveld får eg ta det litt meir roleg, det er grenser for kor lenge ein kan sitje oppe, sjølv om det heiter at ein ikkje skal sove bort sommarnatta, ho er for ljos til det.