Bare blåbær

Share

Visste du at Setesdalsbanen vart brukt til å frakte blåbær?

I boka Blåbær av Anette Rattfel, Simen Lunøe Pihl og Peter Nyblom står det på side 160: Fra Setesdalen og bygdene lengre sør gikk bærene med Setesdalsbanen til Kristiansand.

Og videre:

I Nationen fra 1. september 1920 kunne man lese: Veldig bæreksport fra Aust-Agder. 11500 kurver med blåbær ble sendt med D/S Blenheim. Bæreksporten fra Aust-Agder er kommet opp i ca 110.000 kurver.

Eg veit ikkje korleis blåbæra veks i Setesdal i år, men for nokre dagar sidan var Reidun på Skjernøy eit par timar saman med Håkon, og dei kom heim med ei bøtte med blåbær. Saman med pannekaker vart dei rørte blåbæra eit svært godt måltid.

Den boka eg nemnde er ei slik flott bok som er komen ut på Bokvenne forlag no i sommar. Her finn vi blåbæras kulturhistorie og 100 oppskrifter med blåbær. Det burde vere ein høveleg bursdagsgave for folk som fyller år i juli, gjerne saman med ei korg med nyp0lukka blåbær. Så kan ein lage smoothie og blåbærmuffins og pannekaker og marengs med blåbær. Forfattarane har samla inn oppskrifter frå nord og sør. Boka er eigentleg ei svensk bok som er tilpassa norske tilhøve, og det er ei interessant bok, der dei har funne stoff om blåbær både i litteratur og næringsliv. Mellom anna frå eit dikt av Halldis Moren Vesaas frå samlinga Treet, som kom i 1947:

Siste dagen i fjellet

Så var det slutt. Ein sommar til var gått
og dagen komen da vi skulle heim att alle.
Forutan sol låg fjellet, sløkt og grått,
og bjørka lét det siste lauvet falle.

Vi hadde gjort oss ferdige og tok på veg,
den lange veg til dals ned gjennom glisne lier.
Det skrall i steinet veg av harde hestesko-steg.
No kjem vi ikkje att på lange tider.

Eg reiv i farten nokre blåbær opp og åt.
Enn lever i meg som ei beisk-sval kjelde
den smak av frosne bær og tappert nedsvelgd gråt,
den siste smak av sommaren i fjellet.

Blåbær fungerer både som mat og som lyrikk.

Legg att eit svar

Epostadressa di blir ikkje synleg. Påkravde felt er merka *