Fortellingen om Norge

Share

Eg brukar bokmålsform i overskrifta i dag, for det var tittelen på ein artikkel av Liv Riiser i Vårt Land i går, fredag 12. august. Temaet hennar var relatert til NAFs Veibok, det er ei bok som me har hatt med oss på tur mange gonger, så eg måtte lese den artikkelen.

Hos oss har det vore slik at når vi er på tur, er det Reidun som sit med veiboka og fylgjer med på kartet, både kva stadene heiter og kor langt det er til neste plass. Slik har det vore i familien til Liv Riiser og, eg må sitere litt frå artikkelen hennar:

Det aller fineste er likevel selve stedsnavnene, de lyder som dikt: Nomeland, Brokke, Njardarheim, Urvassheii, Suleskar, Åderam, Sirekrok, Fidjeland, Kvæven og Sinnes, på strekningen Høydalsmo – Valle – Sirdal – Ålgård (fylkesvei, grønn avdeling i veiboken, innlagt faktaboks om Draumkvedet som ble samlet inn i området).

Då eg las det, måtte eg smile, alle dei stadnamna kjende eg att frå mange turar over heia. Og ein likar jo det som er nært og som ein kjenner. Når ein les om det i ei Oslo-avis, synest ein det er stas. I år har det ikkje blitt nokon tur over fjellet til no, men når det blir tur seinare i sommar, skal eg tenkje på artikkelen til Liv Riiser.

Det får vere alt for i kveld.