Det stig av hav eit alveland

Share

I kveld fekk eg oppleve det. Eg kom frå Høg-Jæren og nordover mot Sola ved halv elleve tida, og då stod himmelen i brann i nordvest. Sola heldt på å gå ned, og skyene vart farga i alle slags raude og gylne fargar, og Arne Garborg sin sang kom på tunga nokså fort.

Diverre vart det med fyrste vers, det er så sjeldan ein syng den at han held på å gå i gløymeboka. Men då eg kom på Internett i kveld, fann eg han og deler han her med deg:

Det stig av Hav eit Alveland
med Tind og Mo;
det kviler klaart mot Himilrand
i kveldblaa Ro.

Eg saag det tidt som sveipt i Eim
bak Havdis graa;
det er ein Huld, ein heilag Heim,
me ei kann naa.

Ho søv, den fine Tinderad
i Draume-Bann;
men so ei Stund ved Soleglad
ho kjem i Brand.

Naar Dagen sig som Eld og Blod
i Blaae-Myr,
det logar upp med Glim og Glod
og Æventyr.

Det brenn i Brè og skjelv og skin
med Gullan-Bragd,
og Lufti glø’r i Glans av Vin,
Sylv og Smaragd.

Men av han døyr, den bleike Brand,
som slokna Glod,
og klaart som fyrr ligg Alveland
i kveldblaa Ro.

Eg lengta tidt paa trøytte Veg
der ut til Fred;
men Lande fyrst kann syne seg,
naar Sol gjeng ned.

Her kom ein originalversjon, men eg vonar du klarar å lese den. Lufti glør i glans av vin, sylv og smaragd. Slik opplevde vi det på Nord-Jæren i kveld, og det er få plasser ein kan få den opplevinga på same måten.

Vi er på Sola i høve eit bryllup. Som oftast bur vi hos familie, men denne gongen tenkte vi at vi ville bu på Himmel og Hav på Solastranda. Det er den gamle Strandleiren som NMS hadde som leirstad, bygd opp av Racin Kolnes etter andre verdskrigen. Kolnes var kinamisjonær for NMS frå 1925 til 1947. I 2009 feira dei 60-årsjubileum som leirstad for NMS. Strandkapellet er blitt kvitt, og det gamle bygget er pussa opp, internatavdelinga er blitt ei hotellavdeling med høvelege rom. Lyset er det same som for 45 år sidan då eg var leiar på leir på Strandleiren. Og i kveld kom den alveland-kjensla då sola gjekk ned i havet i nordvest. http://www.himmelhav.no/