Kaste bøker

Share

Når ein frå jobb kan gå innom på biblioteket mest kvar dag, vil ein over tid merke at bøker vert kasta. Når ein har ei dotter som er bibliotekar, skjønar ein at det er naudsynt, tusen bøker inn betyr tusen bøker ut om ikkje biblioteket eller magasinet skal bli overfylt. I vår tid, der biblioteket kan skaffe boka du treng frå eit anna bibliotek, kan ein slik politikk lettare realiserast enn ein kunne før.

Men det er å forstå det prinsippielt, noko anna er å gjere det heime. Eg snakka med ein slektning i dag, ho vart nokså forstøkt då eg fortalde at alle barna er heime på sommarferie, og at i dag, som var ein grå dag, var dagen dei bestemte seg for å hjelpe meg å kaste bøker.

Men smått om senn har prinsippet blitt realisert her i huset også. Eg har gått med på å kaste bøker, noko som eg til liks med slektningen min meinte var utenkeleg. Mainstream-romanar går no ut av huset i stor fart, dei kan eg låne på biblioteket. Men noko vert likevel verande, gjerne seriar eller bestemte forfattarar som eg set pris på. Bøker frå studietida mi går vel og ei ublid skjebne i møte, dei har vore med på ferda i nærare femti år, no får dei etter ein kort prosess finne vegen til bokhimmelen sitt evige liv.

Litt av kvart dukkar opp, barna smiler og humrar over det dei finn og oppdagar at far deira hadde allsidige interesser dei knapt visste om, ja, truleg visste han sjølv knapt om dei. Ikkje alt dei finn i bokhylla har han lese, av og til kjøpte eg ein pose bøker og fann bare tid og interesse for å lese eit par av dei bøkene som verka interessante då dei var på salg for ein slikk og ingenting.

Eg er ikkje aleine, eg var på søppelplassen ein tur for å kaste eit par sekker med gamle aviser, og då såg eg både Medisinsk Leksikon, ordbøker og anna faglitteratur i containeren. Det at eg ikkje er aleine, er jo ei lita trøyst i det trøysteslause, og så kan ein jo glede seg over meir plass i hyllene etter ryddesjauen.