Etter ein jolebordsong

Share

Eg sende årets jolebordsong til komiteen torsdag kveld. Malla hadde sagt at dei måtte ha den fredag morgon. Men då jolebordet var vel i gong, fekk eg ein telefon frå Øystein som lurte på kor songen var. Den var blitt etterlyst. Eg opplyste då det som du las i dei første linjene her. Han takka, og så høyrde eg ikkje meir fredagskvelden, med unntak av ei sms-melding om at dei hadde funne han.

Men laurdag kveld var det min tur til å ta ein telefon og høyre korleis det hadde gått. Då kunne Øystein fortelje at Jørund Georg Jore og og tre damer hadde vore forsongarar, dei hadde til og med fått til å syngje Via Ferra rata og at songen hadde fungert som den skulle.

Det er jo alltid hyggeleg når det ein skriv fungerer som det skal.

Festen hadde vore hyggeleg til langt på natt. Det er neppe songen si skuld, men utanom talar av ordførar og rådmann var det einaste programmet på festen, så det var nok godt selskap med gode kolleger som gjorde susen. Men vonleg kunne sangen gje ei påminning om den nære historia, hendingar i året som gjekk.

Legg att eit svar

Epostadressa di blir ikkje synleg. Påkravde felt er merka *