Salmekanal

Share

NRK bør vurdere en egen salmekanal.

Det var Geir Magnus Nyborg som skrev dette på Verdidebatt i dag. Det kom en kommentar på Facebook fra Geir Møller om at kanalen også burde  inkludere kirkemusikk og orgel.

Nyborg forteller: «Salmer til alle tider» har fått ny og bedre sendetid søndag kveld kl. 21:03. Jeg kjørte bil fra Stavanger til Kristiansand søndag kveld og sang med så inderlig at elbilen fikk ekstra rekkevidde. Programleder Kjetil Lillesæter slipper folk flest inn i programmet med sine opplevelser med salmer og salmetekster. Dette er radio av beste merke.

Og så kommer forslaget: I dag har jeg et innspill. Kunne en DAB-kanal kalt «Alltid salmer» være noe NRK kan skrive på sin arbeidsblokk? Vi har jo klassisk, jazz og folkemusikk med egne kanaler. En salmekanal vil være en hit. De fleste har et forhold til vår salme og sangskatt. Derfor vil en slik kanal ikke bli et smalt tilbud, men en tilflukt for folk flest i en hektisk tidsalder. Radioens og hjertets språk henger sammen.

Mye av dette fungerer godt på tirsdagskveldene i Valle Radio. Vi har sangkveld-programmer og orgelmusikk sammen med andakter og bygdenytt. Å rendyrke et slikt musikkvalg hadde gitt en svært verdifull musikk-kanal. En DAB-kanal med salmer fra det flotte arrangementet i Vår Frue kirke og så mye annen flott kirkemusikk som finnes, det være seg motetter og orgelkoraler, preludier og variasjonsverk,  ville kanskje til og med fått flere lyttere enn mange av de nisjekanalen NRK allerede formidler.

Så jeg synes ideen er strålende. Stoffet ligger der jo allerede.

Jeg delte facebookposten på min tidslinje. Gå inn der og trykk liker og del videre om du liker ideen. Kanskje det blir så mange liker-klikk at NRK reagerer.

Nytt og gammalt

Share

I kveld var det både nytt og gammalt i Valle Radio. Kannika Kladklang og Elisabeth Spockeli stod for det nye, Gro Tove Frafjord Sandnes og Torgeir Moseid representerte det gamle. Det vart ein interessant time med glimt frå både Valle og Bygland.

Først fekk vi høyre at Kannika skal drive med thai-mat frå Bergtun kafé, ho opnar denne veka etter å ha fått god respons på take away frå heimekjøkken tidlegare. No blir det 50 sitteplassar og både lokal og thai på menyen.

Elisabeth rustar opp Esso og får betre plass til sportsdelen av butikken. Men ho skal framleis drive bensinstasjonen, ho får nye pumper, satsar på å få vaskehallen i drift og gleder seg over å kunne hjelpe kundar av alle slag framover. Planen om å etablere seg nede ved Riksveg 9 har ho slått frå seg, no er det sentrum som gjeld for henne, det har kundene sagt, meinte ho.

I samtalens løp kom dei inn på at det kan vere litt lite som fangar trafikken gjennom dalen, største blikkfanget er kan hende radiodama på veggen vår. Ho kunne kanskje trenge oppfrisking i fargane til 20-årsjubileet?

Etter dei to frå Valle hadde Siri fått med seg to byglendingar. Gro Tove frå Husflidslaget fortalde om Lislefarmen, som i år er flytta til Åraksbø og blir markert saman med 800-årsjubileet for Haugeburet. Det er stort program for jubileet og mykje å sjå og handle på Lislefarmen laurdag 2. september, så det blir nok folksamt der den dagen. Ein satsar til og med på guida tur til alle lopta i Åraksbø, ikkje bare Haugeburet.

Til slutt var det tid for Torgeir, som kunne fortelje om heftet han har laga om Bjoren, Frå kveg til cruise, med mange bilete som aldri har vore publiserte før, takka vere god hjelp frå Setesdalsmuseets sin aldri kvilande bildeleverandør Leonhard Jansen. Ekstern sponsing gjer at heftet på 65 sider bare kostar 100 kroner. Torgeir Moseid fortalde så levande om Bjoren at det for meg var høgdepunktet i ein særs interessant aktuell time.

Eg prata litt med Siri Johannessen etter sendinga, og ho kunne fortelje at det hadde vore med 20 lyttarar på Internett på det meste i kveld. Det er truleg ein topp på ei tysdagssending, så det lovar godt for hausten. Valle Radio leverer!

Driftige damer

Share

I morgon er det atter sending i Valle Radio. Siri Johannessen har sett saman eit interessant program der vi får møte driftige damer frå Valle og Bygland, etter det eg forstår. I programmet i avisa er nemnt Kannika, men også andre vil dukke opp i Siris time.

Og så er Niklos K. Besteland på plass att etter sommarferien. Han har sett opp eit program med verk av Johannes Brahms med både orgel og kormusikk.

Tysdag 29. august
Ansvarleg og teknikar: Siri Johannessen
1800 Kvarteret med Asbjørn Kvalbein frå Norea
1815 Over ein open bibel frå Norea med Andreas Årikstad
1830 Sangtime med På sangens vinger frå Norea og noko frå Åpne dører
1930 Siris time med m.a. Kannika Kladklang som tek over Bergtuns kafé
2030 Postludium med Niklos K. Besteland
2100 Kyrkjebakken

NETTRADIO via http://www.valleradio.com  

 

Oppstart

Share

I kveld starta Valle Radio att med tysdagssendingane. Siri hadde sett saman eit variert program:

1800 Kvarteret
1815 Over ein open bibel frå Norea med Andreas Årikstad
1830 Sangtime med mye Lina Sandell
1930 Aktuell time
2030 Postludium med Siri Johannessen og amerikansk musikk
2100 Kyrkjebakken

Ettersom eg har vore på tur halvanna veke, var det mange som ville høyre korleis vi hadde hatt det, så det vart fleire telefonar i kveld og difor ikkje så mykje høve til å høyre på sendinga. Men eg fekk med meg Postludium, og det var flott:

Variert amerikansk musikk for orgel er det ikkje ofte vi høyrer. Siri hadde laga programmet til 4. juli, ho hadde jo tenkt å ha sendingar nokre gonger i sommar, men det gjekk ikkje.

Noko av grunnen var nok at Bykle kommune no har teke studioet som Bykle radio hadde i grendehuset i Bykle. Dei trong roma til kulturskulen, og så har dei etter det Ørnulf fortalde meg då eg var innom i Valle på tur til Valderøy for vel ei veke sidan, teke studio til det bruket. Dei har vel skjøna at Bykle radio ikkje kjem på lufta att med nærradiosendingar, det blir bare overføring av kommunestyremøte, og då treng ein ikkje studio slik dei hadde.

I Valle vonar eg at det blir sendingar i mange år framover. I haust har vi halde på i 20 år, og det ser ut som om ein liten entusiastisk gjeng klarar å mobilisere til ein ny sesong. Eg såg på bloggen frå ei sending for nokre år sidan at vi hadde 160 telefonar inn ein onsdagskveld, no er det kan hende bare 10 prosent av det talet, så vi må lage radio på ein annan måte i tida som kjem.

På veg frå Ålesund sundag føremiddag fekk eg inn ein nærradio i distriktet der, eg trur det var Gnisten nærradio som NLM driv. Det var ein lang samtale med ei 95 år gammal Frelsesarmeoffiser. På turen fekk vi og inn noko turistradio, men DAB i bilen har eg bare fått til å virke sporadisk.

Med start i Valle Radio er haustsesongen i gang. Eg ønsker både Siri og alle de andre som driv radioen lukke til!

Bortreist på dagen

Share

-I år er eg bortreist på bursdagen min, så det vert ikkje noko selskap.

Dette var svaret mitt når slekta spurde om korleis eg skulle feire 70-årsdagen. Svært mange av slekta likar åremålsdagar, dei er fine høve til å kom saman og møtast. Difor var det ikkje alle som likte svaret mitt.

Men slik vart det. Du som les bloggen veit at bortreist på dagen i mitt tilfelle betyr at eg ikkje er heime i Mandal, men er på Valderøy ved Ålesund, der yngste sonen vår, Sigmund, bur med familien sin. Dei hadde bruk for litt hjelp til barnevakt akkurat denne veka før barnehagen kom ordentleg i gang, og det sa vi ja til.

I våre dagar er det blitt facebook som er den sosiale møteplassen for å sende bursdagshelsingar. Ut over dagen i dag strøymde dei inn på tidslinja mi frå slekt og vener i nord og sør. Det har vore hyggeleg å lese og mange tankar har gått tilbake til vener og kjende etter kvart som helsingane dukka opp.

Ei av helsingane minna meg om at eg har laga melodi til ein sang. Vi song den i koret på Hadsel Folkehøyskole, det er nærare 40 år sidan. Diktet stod i ei bok av Flora Larsson, Et øyeblikk, Herre:

I dag synger mitt hjerte, Herre.

Alt i meg jubler.
Gleden bobler i min sjel
flyter over, danner kaskader
som en strøm som bryter alle hinder.
Gleden over å kjenne deg,
gleden over samfunn med deg.
….
Glede, glede i hjertet over å leve
glede over å kunne virke og være til.
Syng av glede, mitt hjerte,
av bare glede, min sjel.
Flora Larsson har ein åndeleg dimensjon i diktet sitt. Men i kveld opplever eg at det fungerer godt også i høve til alle venner som har sendt meg helsing i høve dagen. For det har vore ein gledens dag. Både glede over å leve og vere saman med barnebarn og glede over vener som sender helsingar. Takk til kvar og ein av dykk!
Og dagens meny var pizza og isbombe med bringebær. Det er mange år sidan sist vi hadde isbombe, men butikken her hadde pikekyss, og då var det artig å kunne ha ei kake der ein ikkje trong å nytte den digitale steikeomnen i det nye kjøkkenet her i huset.
Og barnebarna hadde minst like stor glede av det som farfar.

Brukt og nyttig

Share

Her på Valderhaugstrand har eg fleire gonger kjørt forbi eit hus med skiltet Brukt og Nyttig. Eg likar bruktbutikkar, for der kan eg ofte finne ei bok eller to til ein rimeleg pris. Difor googla eg litt og fann ut at dei hadde ope tysdag, torsdag og laurdag, og i dag var det torsdag, så eg tok turen innom for å sjå om eg fann noko.

For tida er eg ikkje i roman-modus, då kunne eg teke med meg mykje. I staden spurde eg etter lokalhistorie. Det var ikkje noko tilfang av lokalhistorie generelt, sa dei, men eg måtte gjerne sjå litt sjølv.

Brukt og nyttig-butikken er det Sunnmøre Indremisjon som driv, så eg vart ikkje særleg overraska då eg fann Sunnmøre Indremisjon 100 år med ordet om korset. I tillegg fann eg Indremisjon i ei ny tid. Det vestlandske indremisjonsforbund 75 år. Den kom ut i 1973 og då var eg redaktør av Fiskerens Venn og heldt til i Bergen, så der var det mange kjende. Endeleg fann eg Kjell Furnes: Sunnmørsk bedehusland. 

Om det ikkje var lokalhistorie, så veit ikkje eg kva som er lokalhistorie. Alle desse bøkene var også kyrkjehistorie, så eg tok dei med meg og gjekk til disken for å betale.

-Veit du kven som har skrive boka Sunnmørsk bedehusland? spurde han på andre sida.

-Ja, det er Kjell Furnes, sa eg

Eg har artikkel om Kjell Furnes på Setesdalswiki, for han har hatt bibeltimar på KVS Bygland på Bibel og Naturcamp. Han var stortingsrepresentant og har vore styreleiar i Vestlandske Indremisjonsforbund mellom anna.

-Det er eg, sa mannen bak disken.

Då måtte eg smile litt. Eg fortalde at eg visste at han hadde vore på KVS Bygland og halde bibeltimar og at eg var på besøk hos svigerdotter mi, som er organist i Giske. Men eg var ikkje sikker på om eg hadde skrive artikkelen om han på Setesdalswiki, så eg sa ikkje noko om det, men betalte og gjekk. I bilen måtte eg sjekke på nettbrettet som låg i bilen. Då synte det seg at eg hadde artikkel, så eg gjekk inn att og spurde om å få ta bilete av han som eg kunne bruke i artikkelen i staden for det som eg hadde teke frå nettsida til Bygland Bibel og Naturcamp.

-Det er jo trivelegare å ha eit bilete eg har teke sjølv, sa eg.

Og det fekk eg.

Men eg gløymde å få forfattaren si helsing i boka eg kjøpte.

Og no lurer eg på om eg skal inkludere sunnmørske bedehus-artiklar på Setesdalswiki. Eg kan jo bruke boka eg kjøpte som kjelde.

 

Utsikt

Share
Foto: Reidun Haugland

Å ha utsikt frå stovevinduet har ein eigenverdi, akkurat som å ha utsikt frå klasseromet. Eg meinte det var feil å bygge Vallehalli der ho står i dag, for det tok utsikten frå klasseroma i ungdomsskulen, og unge elevar treng pusterom frå læraren sitt mas, noko dei kunne få med fin utsikt frå klasseromet. Eg tapte den saka, som var grunnen til at eg i si tid stemte mot idrottshallen i Valle, noko mange mislika.

Utsikt frå stovevinduet hadde vi dei 15 åra vi budde på Lille-Børøya på Stokmarknes. Då såg vi mot Hadselåsen og Storheia. Då vi budde på Nomeland, var det mindre utsikt, men på Eskeland har det blitt meir utsikt att, no ser vi Tregdevegen og jorder og eitt og anna rådyr som spring forbi når det ikkje er trafikk på vegen.

Men den kan ikkje måle seg med utsikta som barnebarna våre no har fått etter at dei flytta til Valderhaugstrand i Giske kommune. Der har dei utsikt til Ålesund havn på andre sida av fjorden. På fjorden ferdast båtar av alle slag og dei små på tre og fire år kommenterer både hurtigrute, hurtigbåt, tankbåt, fiskebåt og cruiseskip når dei dukkar opp.

Farfar måtte finne skipstrafikksida på nettbrettet og snart klikka vi på båtane på fjorden for å finne ut namn og lengde. Vi var imponerte over cruiseskip på 250 meter som dukka opp i Ålesund i dag, då kunne vi gå gjennom ganske mange bilete for å sjå båten i ulike hamner og frå ulike vinklar. Hurtigruta som var innom i dag, var halvparten så lang, fin den også, men det verkar som om Henrik meiner at store båtar er mest interessante.

Men han fylgjer med på hurtigbåttrafikken også. Hurtigbåt frå Ålesund og Hareid kjem inn like nedanfor oss, dei som skal med fly frå Vigra går på korrespondreande buss, så tidvis er det mange passasjerar. Dei kan vi ikkje sjå frå vinduet, men det kan vere greitt med ein tur. Ettersom hurtigbåtane hastar av stad over fjorden ganske mange gonger dagleg, er det noko å sjå på det meste av dagen. I tillegg kjem trafikk som ikkje er i rute.

I dag har det vore ein solskinnsdag. Rett nok var det ei kraftig regnbyge midt på dagen, men elles var det opphald og sol. I kveldinga kom det nok ei byge over Ellingsøya, for plutseleg såg vi ein fin regnboge over fjorden. Men “dei gamle fjell i syningom er alltid eins å sjå med same gamle bryningom og same toppom på.”

Å leva det er som havet, å spegle ein himmel av.

Svelefangst

Share

Dei legendariske svelene på ferjene på Vestlandet glimra med sitt fravær på dei første ferjene på turen vår til Vestlandet. Eg hadde tenkt å kjøre austsida av Sørfjorden frå Odda, men det var skilting med at vegen kunne bli stengt på grunn av vegarbeid i periodar. Så sjølv om det var laurdag, tok vi ikkje sjansen, dermed fekk vi bare sjå Hardangerbrua på avstand og ikkje oppleve å køyre over den.

I staden vart det køkjøing frå Kvanndal til Granvin og vidare nordover til Voss.

-Kan hende det går som då vi var på tur sist? undra eg. Då vart det pizza på Dolly Dimple på Voss om eg minnest rett. I staden vart det ein liten matpakke på YX før vi tok fatt på Vikafjellet. Der hamna vi bak ein buss og måtte konstatere at turistsesongen sine skulderperiodar nok ikkje startar før i september. Heldigvis ville dei få med seg utsikten mot Vik på toppen, men i staden hamna vi bak ein varebil som heller brukte bremsene enn motoren til å bremse med nedover bakkane, så etter kvart lukta det ganske svidd. Han stoppa heldigvis i Vik medan vi bare tok turen direkte ut til Vangsnes.

Der var det ei søt jente som hadde sommarjobb med å tilby bringebær til turistar, så vi korta ventetida med ei korg. Det fine med å ete bringebær i høve til jordbær er at dei er ferdig renska. Ikkje var det makk heller, men morelleseljarar som i Hardanger såg vi ikkje når vi kom lenger nord. Ettersom morelletilboda var før ei ferje for oss, og ettersom den som har kjørt på veg til ei ferje og blitt for sein litt for mange gonger, helst ikkje vil bli det igjen, så stoppa vi ikkje for moreller denne gongen. Kan hende er det moreller å finne når vi set kursen mot sør att.

Om det hadde vore sveler på den ferja, hadde vi nok handla, for etter kvart tok vi til å bli svoltne. Men det var knapt kaffe, ingen servering, bare ei kanne der ein kunne servere seg sjølv og legge pengar i ein boks.

-I Sogndal er det sikkert hotell og mat å få, tenkte eg. Ettersom ein på ein tur som denne ikkje veit kor langt ein kjem og kva tid ein kjem fram, hadde vi ikkje bestilt på førehand. Men om vi ville overnatte i saftbygda, måtte vi nok ha bestilt på førehand, for hotellappen hadde ingen ledige rom før 17. august, og telefon til eitt av hotella hadde same svaret. Andre telefonar kom ikkje gjennom, så etter ei viss rådslagning la vi turen mot Skei i Jølster.

Vel framme ved Thon Hotel Skei sa Reidun at ho ville inn og spørje. Eg var helst pessimistisk, det stod ein buss og parkeringsplassen var temmeleg full. Men ho fekk siste rommet dei hadde denne laurdagskvelden. Då vi kom i restauranten, var det buffet eller a la carte, og buffeten var så innbydande at vi valde den før vi stappmette gjekk til sengs med utsikt over Jølstravatnet.

Etter ein frukost som ikkje var mindre rikhaldig, med speilegg og bacon og alt kva norske og internasjonale ganer måtte ønske, gjekk turen mot Nordfjordeid. Starten var turr, turen var dyvåt, men sola skein på Anda ferjekai. Vi hamna bak ein bil med folk som truleg skulle i barnedåp, dei svinga av ved kyrkja i Nordfjordeid om lag 10.30, mannen i dress og kona i bunad.

Her er det sveler, sa eg då vi kom ombord på ferja. -Nei, eg har ikkje lyst på svele no, sa Reidun, -vi har jo nettopp spist frokost. I grunnen var eg enig, målet med turen var jo ikkje å teste alle svelene vi kunne finne, så det kom sikkert nye tilbod.

Frå Volda til Sulaferja opplevde eg å ligge bakerst i køen. På ferja til Volda hamna vi oppe på rampen med god utsikt, men då vi kom av, synte det seg at det var eit venstrefelt mot Ålesund og eit felt andre vegen. Vi hamna i høgre felt og måtte dermed sjå alle som ville til Ålesund kjøre før vi kom oss over i rett felt. Å prøve å kjøre forbi ein heil ferjekø er ikkje godt for helsa, så eg tok ikkje sjansen. Ikkje hadde eg lyst til å treffe ein haug med andre ferjepassasjerar skulande på ein PX-bil heller, så eg tok ein heimelaga sang: Jeg ligger bakerst i køen.

Vel framme var det endeleg tid for sveler. Ei med brun ost og ei med smørkrem. Vi delte, tok ei halv kvar, så fekk vi smake den legendariske retten i to ulike variantar. Begge var gode, kva på sitt vis. Dei hadde sikkert vore betre med kaffe til, men vi tok dei turre, i bilen. Så var vi klare til siste strekket mot Valderhaug der Sigmund og Margaret for ein månad sidan kjøpte hus like ved kyrkja der ho er organist.

På tur

Share
Foto: Lars Gustav Lyckander

Etter at vi har hatt en sommer med mye folk på Eskeland, reiste de siste i går.  Det virket som om de var godt fornøyde, og de fikk endatil med seg litt av årets skalldyrfestival med smaksprøve fra verdens største wok. En prøvesitting av Donald Ducks 313 ga Nikolai inspirasjon til å lese mer i Donald, i sommer har han gledet seg over gamle utgaver, noen helt fra 1970-tallet som han fant hos mormor og morfar.

Vi har til gjengjeld gledet oss over en sommer med hjelp til plenklipping og hagestell og felles glede over sport på TV så vel som daglig omgang med barn og barnebarn. Så sommerens velsignelser har vært mange.

I alt dette har Reidun fått en rekke bestillinger fra Husfliden i Valle. Når vi i dag setter kursen mot Vigra for å besøke Sigmund og familien der noen dager, svinger vi innom for å levere noen gensere på Husfliden, etter at jeg sluttet som lærer og postbud, har det vært postverket som har hatt den jobben.

Vi kjører Citroen C5. Men 313 er en god illustrasjon på hvordan vi gleder oss til å dra på tur.

Gratulerer med gull

Share

Det som mange håpa, men som få trudde var mogleg, skjedde i kveld. Klokka 22.33 sprang Karsten Warholm 400 meter hekk finale i London og slo alle dei andre deltakarane i VM. Dermed vart det ein gullmedalje til ein norsk utøvar. Jubelen stod i stova her heime, eg trudde mest ikkje mine eigne augo og gløymde i alle fall å ta bilete av dei andre som heller knapt kunne tru det dei såg.

Når noko slikt skjer, er det for mange naturleg å gå til wikipedia for å lese kva dei har om utøvaren. Wikipedia er ikkje bare eit leksikon for all mogleg tradisjonell leksikalsk informasjon, takka vere skrivande sportsentusiastar kan ein finne det meste om utøvarar, ikkje bare frå Norge, men også frå store deler av verda. Det er råd å knytte saman informasjon frå andre språkversjonar, og no er det åtte språkversjonar som har artikkel om 21-åringen frå Ulsteinvik. Eg tippar at det snart vert fleire.

Alt klokka 22.58 vart hendinga skriven inn i artikkelen om han på Wikipedia, bare eit kvarter etter at det skjedde. Slik er det ofte med artiklar på Wikipedia, dei vert oppdaterte rimeleg kjapt. Artikkelen er etter kvart blitt ganske stor med detaljert oversyn over konkurransar han har vore med i og resultat han har nådd.

Å lage så omfattande artiklar krev at dei som skriv, fylgjer med på det som idrettsutøvaren gjer. Det er noko av grunnen til at Setesdalswiki ikkje har klart å ha særleg god dekning av lokale sportsutøvarar sine resultat. Ettersom vi ikkje klarar å ha slikt oversyn, får vi ikkje særleg gode artiklar om lokale sportsutøvarar, og det er eit sakn.

Men i kveld gleder vi oss over at ein norsk ungdom har nådd toppen i verda i idretten han satsar på.