Så vidt

Share

I siste liten fekk eg skrive inn dei to siste avisene, dei som kom denne veka. Reidun pusja på litt og las opp overskriftene for meg, så dermed kom eg i mål. Men så var det bloggen. Den heldt eg på å gløyme i letten over å ha fått skrive inn avisene.

Mange gonger er det så vidt eg klarar å bli ferdig til klokka slår midnatt og ein ny dag tek til. I grunnen er det litt rart, for eg har ikkje så mykje anna å gjere, pensjonist som eg er. Men så er det ei bok eg skal lese og ein kabal eg skal legge, dermed prokastrinerer eg, som Per Emanuelsen skreiv om i avisa på tysdag. eg utset det heile og tenkjer som Stanley Jacobsen: I morgon, i morgon, men ikkje i dag.

Nå veit eg jo at eg må gjere det før midnatt, men det er likevel så lett å utsette ting. Men i kveld rakk eg det så vidt.

I desse koronatider er det mange som tenkjer at ein må vaksinere seg. Men så er ikkje vaksinen klar. Men vaksinen mot lungebetennelse, den kan ein jo ta. Den treng eg ikkje vente på til koronavaksinen kjem. Eg tenkte å utsetje det og ta alle i ein smekk, men på legekontoret sa dei at det ikkje var nokon grunn til å vente, så i morgon må eg av garde og få meg eit stikk på apoteket, tenkjer eg. Legen skulle bestille, så då får eg vel melding i morgong.

Får prøve å kome meg av garde før dei stenger i det minste.