Felemakaren

Share

Eg fekk to bøker til jul. Den eine var Felemakaren av Edvard Hoem. Då julegavane var delt ut og vi tok til å sjå nærare på kva vi hadde fått, opna eg boka og tok til å lese.

Lars Olsen Hoem (1782-852) drøymde i ungdommen om å krysse store hav på eiga skute, men ungdomstida hans forsvann i det som ettertida har kalla Englandskrigane, og enda med eit fem år langt opphald på britiske fangeskip, skriv Hoem i ei innleiing han kallar Til lesaren.

Deretter kjem hendingane i romanen i ulike kapittel: Utreisa, Marsjen, Slaget, Kornet, Fangeskipet, Gjensynet, Etterkrigsår, Den første fiolinen, Huset i Smedvika, Klippfiskberga og Enkemannen. Etter det 11. kapitlet følgjer eit Etterord med fleire faktaopplysningar og informasjon om kven som har hjelpt forfattaren i arbeidet med å skrive romanen.

Det tok lang tid frå den musikkinteresserte felespelaren starta si varierte livsreise til han fekk bygd si første fele. I alt bygde han bare 30 feler, men han bygde også mandolinar og gitarar, i tillegg til mangt anna snekkerarbeid som han tok på seg for å få endene til å møtast. Han og kona fekk sju døtrer. Ettersom boka byggjer på Edvard Hoem si slektshistorie, er truleg ei av desse døtrene bindeleddet melomm forfataren og felemakaren, men kven det er, trur eg ikkje han skriv.

Eg starta boka jolekvelden, og ho var så fascinerande at eg sleit med å legge meg, det var langt på natta før eg kom meg i seng. Og så starta eg før frokost att, så innan gudstenesta frå Nidarosdomen 1. juledag starta, var boka utlesen.

Felemakaren: roman | Edvard Hoem

Legg att eit svar

Epostadressa di blir ikkje synleg. Påkravde felt er merka *