Fredfullt og tyst

Share

I dag var eg til Kristiansand for ein kontroll på Lungemedisinsk poliklinikk. Først måtte eg innom bygget utanfor sjukehuset for å ta blodprøve, og ettersom eg skal ha ein telefonprat med ein annan lege seinare i februar, nytta eg høvet til samstundes å ta blodprøvane han treng. Dermed vart det ganske mange glass den dyktige bioingeniøren måtte fylle. Ho var forresten frå nord i landet etter dialekten å dømme, men namneskiltet hennar var snudd innover, så eg får ikkje nemne namnet hennar i skrytinga mi. Eg har blodårer som brukar å rulle, så av og til må den som stikk gi opp og heller stikke på handa, men ho fann ei åre i armen og tappa fulle glas.

Etter dette gjekk turen til sjukepleiar Ruth Slettan som skulle kontrollere verdiane og sjekke pustemaskinen min. Eg treng pustehjelp om natta, så eg litt med maske og får luft som blæs inn. Eg blei sitjande og vente saman med ein annan, han hadde nyleg fått slik maske og meinte det var vanskeleg, så han hadde lagt maska vekk, teke ein sovetablett og sovna utan sjenerande slangar. Eg var tydelegvis veteran og kunne ikkje klart meg utan dei same slangane, og sovetablett har eg aldri teke.

Vi låg bak sjukehusbussen, eg kunne jo teke den. Men Reidun kjørte meg inn, slik ho gjer når eg skal til kontroll. Om ein skal ta sjukehusbussen, kan det bli lang venting før den går tilbake, for den skal ha med seg mange folk til ulike plassar. Det vart litt lang venting for Reidun denne gongen, men noko før klokka tre var vi heime att. Etter litt mat var det godt å få ein strekk i senga.

Eg tok eit bilde og skreiv eit lite dikt:

Kom som du er til din pleier,
uten korona i skrott.
Bloddråper mange du eier,
de skal vi teste så flott.
Kor:
Løs deg fra jenta som stakk deg,
mitt rom er vakkert og lyst.
Stormen har roet og lagt seg,
her er det fredfullt og tyst.

 

Legg att eit svar

Epostadressa di blir ikkje synleg.