Alle innlegg av Harald Haugland

Fortellerkunst

Share

Dersom du ikke fikk med deg samtalen i Valle Radio som Siri hadde med Anne Kristin Åsmundstveit, gikk du glipp av stor fortellerkunst. Samtalen gikk om hennes arbeid i Verbum forlag, Bibelselskapets forlag. Der har hun vært redaktør for en rekke utgivelser, men nå jobber hun som forteller.

-Har du en fortelling, spurte Siri

Og så fikk vi høre fortellingen om Noomi og svigerdøtrene Orpa og Rut, slik jeg aldri har hørt den før. Den levde, vi følte matmangelen som gjorde at de reiste til Moab, sønnene som var med moren, men som etter å ha giftet seg i det fremmede landet, døde og etterlot tre enker. Noomi ville så reise tilbake til Betlehem, brødhuset, og svigerdøtrene fulgte henne, men så vendte Orpa tilbake til Moab for å finne en ny mann. Rut ble med Noomi til hennes hjemsted,

— og resten kan du lese om i Ruts bok i Det gamle testamentet, sluttet fortelleren, som dermed inviterte lytterne til å finne fram sin Bibel og lese den gamle fortellingen om igjen. Vi husker den fra skoledagene, men slik som den levde i kveldens sending i Valle Radio er det sjelden å høre den.

Der og da ble det å kunne fortelle noe mer enn bare å lese opp en gammel historie. Man ønsket å høre mer av en så strålende forteller.

Takk for det glimtet av fortellerkunst i kveldens sending.

To musikkalbum

Share

I kveld skreiv eg inn sporlistene for to musikkalbum av Raabygg på Setesdalswiki. Slike lister gir høve til å sjå kva for songar som finst på albuma og gir dermed ein potensiell kjøpar ein i de om kva han kan vente seg.

Om eg hadde hatt albuma, kunne eg nok skrive litt meir om dei einskilde spora etter kvart også, for i covera finn ein ofte litt meir informasjon om dei ulike låtane. Det har eg imidlertid ikkje, så andre får fylle ut om vi skal få meir informasjon i tilknytning til artiklane.

Men eg fann ein omtale av den siste plata, Ein etter mor. Den kan eg jo ta med her:

Raabygg tek deg i handa og leier deg inn på den mangslungne stien av folkemusikk frå dei indre bygdene på Agder. Musikken er røff, var, dansbar, humoristisk og vakkert. Trioen har pakka slåttane og songane inn i sine eigne musikalske arrangement, men har likevel tradisjonen i høgsetet.

Bandet har gjennom seks år hatt konsertar i inn- og utland, spelt til dans for fulle dansegolv, og vunne Landskappleiken. I 2016 kom debutalbumet Ein etter far, og i mai 2019 slepper dei oppfølgaren “Ein etter mor”. I den anledning blir det turné både vår og haust same år. Begge albuma er gjevne ut av Etnisk musikklubb, og det siste albumet kjem ut både i Noreg og Tyskland.

På “Ein etter mor” har Raabygg fått med seg Knut Reiersrud som produsent. Han bidreg også med munnspel og piano på fleire av spora. Plata er spelt inn i Hallibakken studio i Nes i Hallingdal.

Alle medlemmene i Raabygg har mange prosjekt og jern i ilden kvar for seg, i tillegg til at dei alle tre står stødig som tradisjonelle soloutøvarar. I Raabygg blir dette til ein kraftig fusjon med rom for at kvar enkelt får vere seg sjølv i samspelet.

Johanne Flottorp – hardingfele, oktavfele, og song
Tuva Færden – hardingfele, song og lyre
Sigrid Kjetilsdotter Jore – song, harpeleik og munnharpe

Komplikasjonar

Share

Etter tre dager med trivelig fellesskap var det tid for Rønnaug og familien å dra hjemover igjen i dag. De dro tidlig, alt før 8.30 var de på veien. Grunnen til det var at Lars Gustav skulle nå et fly på Gardermoen klokka 15. Han har studiepermisjon en måned og skulle til London.

Men ved Larvik var det stopp. I den nye tunnelen der mistet de et hjul på bilen. Heldigvis uten at det gjorde noen skade, og ovedrvåkningen i tunnelen førte til at kjørefeltet ble rødt. Snart var politiet på plass for å unngå problemer, de dirigerte trafikken. Og så kom Viking og hentet bilen og fikk den til verksted.

Dermed ble det VY resten av turen til Nittedal. Og videre til London i morgen tidlig for han som skulle dit.

Vi satt hjemme og tenkte alt var gått bra på turen da vi fikk bilder på sosiale medier. Heldigvis gikk det uten annen skade enn den tekniske.

Men mange er ute på veiene. Jeg leste om et tre som falt over en vei i Vågsbygd og laget lange køer. Hos oss her hjemme har det derimot vært en fredelig dag. Vi fikk med oss litt sykling og kunne glede oss over god norsk innsats. Den var etter det vi skjønte uten komplikasjoner

Setesdalswiki var nede

Share

I dag, 1. juni 2019, var det naudstynt med vedlikehald og utbetring av internettleveransen på Økern i Oslo der Setesdalswiki sin server står. Dermed var folk utan høve til å nytte seg av nettleksikonet det meste av dagen.

Sjølv fekk eg kontakt ved 23-tida. Då var fotballkampen ferdig, og mine fotballinteresserte barnebarn hadde ein stor kveld. Det hadde for så vidt eg og, for menyen var pizza , og når barnebarn får Pizza, får også morfar pizza. Fotballkampen var det Liverpool som vann, eg hadde tippa Tottenham, men eg hadde ikkje satsa pengar, så eg tapte ikkje noko heller.

Så då Setesdalswiki kom tilbake, var det viktig å få på plass listene over konfirmantar denne helga. Det var jo konfirmasjon både i Austad og Bykle i dag, og i morgon er det i Hylestad og Eiken. Du kan sjå kven som sto til konfirmasjon dei ulike stadene i listene som eg laga no i kveld.

Men innskriving av avisa for i går får nok vente til i morgon, for det er sjeldan eg skriv på Setesdalswiki etter midnatt. Då får ein heller gjere andre ting, tenkjer eg.

I mai hadde vi 9205 unike gjester. Til no i år ha vi hatt over 700.000 sidevisningar, så det er nokon som finn glede og nytte i leksikonet, og det er jo godt.

 

Ein spansk forfattar

Share

I dag var det ein artikkel om den spanske forfattaren Fernando Aramburu i Vårt Land. Han har vore i Oslo for å promotere omsettinga av boka frå 2016, på norsk kalla Fedreland.

Eit stort intervju og bokmelding gjorde at eg tenkte at det var grunlag for ein liten artikkel på Wikipedia. Det er ikkje så ofte eg skriv der no for tida, men i dag vart det då nokre linjer.

Boka handlar om forhold mellom folk i Spania, i artikkelen heiter det at landet knapt har vore i krig, men har hatt mange borgarkrigar. Det er særleg ETA, den baskiske frigeringsrørsla som har fokus i romanen, etter det eg kan forstå. På Wikipedia er heiter det at EU og USA ser på den som ei terrorrørsle.

Spørsmålet er om det er Spania eller Baskerland som er Fedrelandet med stor F. Kor ligg lojaliteten? Dette har blitt ei omfangsrik bok, ho blir omtalt som ein kollektivroman.

Sjølv om eg skriv mest på nynorsk her på bloggen, skriv eg på bokmåls-Wikipedia. Her er artikkelen:

Fernando Aramburu (født 1959 i San Sebastián er en spansk forfatter. Han er utdannet filolog og underviser i spansk språk i Tyskland siden 1985. Han har gitt ut en rekke romaner og blir sett på som en av de viktigste samtidsforfatterne av spansk litteratur. I 2019 kom romanen Fedreland på norsk, en roman om Baskerlands selvstendighet og hvordan kampen påvirker enkeltmennesker. Den er solgt til 22 land pr. 2019 og har solgt nærmere en million eksemplarer på spansk.

Meir frå Åraksbø

Share

I dag kom det ein ny artikkel på Setesdalswiki frå Åraksbø. Denne gongen var det ein artikkel frå Jol i Setesdal 1973 av Hallvard Eldhuset.

I introduksjonen skriv Knut Eldhuset dette:

PRÅMEN-163 år etter er ein artikkel som Hallvard Eldhuset skreiv i Jol i Setesdal 1973. Artikkelen skildrar då Tarjei Nordenå (1788-1808) rodde stein og leire på fjorden litt sør for Åraksbø. Pråmen med lasset var for tung og sokk og Tarjei drukna. I dag er det 210 år sidan det hende. Torbjørn G. Haugen oppdaga den gamle pråmen hausten 1972 då vasstanden i Åraksfjorden var lågare enn nokon gong. Eit supplement til artikkelen forklarer litt om ættene til dei personane som er nemde i artikkelen, litt om bygda, og gjev nokre glimt frå slåttonna på Nordenå rundt 1980.

Resten kan du lese i Pråmen – 163 år etter

Kaos

Share

Dei store utfartshelgene i mai lagar kaos på vegane på Austlandet. Vi har site i kveld og venta på Rønnaug og familien, dei ville ha helga her og reiste frå Nittedal ved 18-tida. Då skulle dei vere her om lag ved 23-tida, kan hende noko seinare om det var mykje trafikk.

Men då vi snakka med henne i 23-tida, var dei bare kome til Drammen, så då snudde dei og reiste heimover att. Dei hadde tenkt at om dei blei seine, kunne dei overnatte hos Margunn på Sandøya, men siste ferje dit går klokka 24, og dei ville ikkje rekke den. Så enden på den turen var seks timar i bil og så var dei tilbake til start.

Det skal ikkje mykje til før trafikken stoppar opp. Eit lite uhell, punktering eller noko slikt, så står halve Austlandet i kø. Om det var det som skjedde denne gongen, veit eg ikkje, men seks timar frå Nittedal til Drammen, det er ein kork av dimensjonar.

Vi vonar dei finn det bryet verd å ta ut att i morgon og ønskjer dei velkomne til Mandal då. Vonleg unngår dei problem i samband med sykkelrittet Tour of Norway som i morgon skal sykle til Kristiansand.

 

Variert tysdag

Share

Kveldens sending i Valle Radio var variert i innhald, men ikkje i kvalitet. Som vanleg starta det med kåseri og andakt,. Så kom Anna Slaby Slaby Driel i studio med musikk ho gjerne ville presentere. Musikaren i Valle kulturskule er sjølv ein dyktig musikar, det fekk vi høyre eksempel på. Og så likar ho jazz, det fekk vi også fleire eksempel på.

Klokka halv åtte var det tid for Kommunen informerer, eit program som jo er vanleg på onsdagane, men når det ikkje er onsdagssending, var det flott å høyre Torunn Charlotte Nyberg fortelje om aktuelle saker, mellom anna om saker som skal opp i kommunestyremøtet i morgon. Der vil det bli avgjort om Joker Valle får leige kjellaren i Valle kommunehus, mellom anna.

Samtalen med Torun varte så lenge at neste intervjuobjekt trudde han var gløymt. Livar Veggeland er regionleiar i NLM Sør. Det var første gongen han var i Valle Radio, men han var dagleg leiar i Gimlekollen Radio eit par år, så han visste kva det ville seie å vere på radio og var glad for lokalradio. Han fortalde både om seg sjølv og om regionkonferansen som organisasjonen hadde på Evjetun i helga. Der var det god oppslutning om både konsert, bibeltime og drøftingane i årsmøtet.

I kveldens Postludium presenterte Siri Johannessen musikk av Mozart på orgel. Det var velklingande og fint å høyre på.

I nyhetene frå NRK Sørlandet var ei av sakene at folk på Rysstad går med planar om å bygge stavkyrkje ved Setesdalsmuseet, dei tenkjer det vil verte ein turistattraksjon. Eit fem års perspektiv meinte Knut H. Rysstad ein kunne ha på dette. Han har JA-hatten på seg, så det blir spennande å sjå om han kan få til dette også. Stavkyrkja som i si tid stod på Bjrgum vart truleg bygd på 1100-talet og riven på 1600-talet, så det er lange perspektiv ein her har når ein no tenkjer å setje opp ei ny stavkyrkje.

Nytt hundretal

Share

I dag runda Setesdalswiki eit nytt hundretal med artiklar. Det tok si tid, over fem veker måtte til denne gongen. Det var ein datoartikkel som markerte 90700, så no er det bare knappe 300 att til eit nytt tusental.

Slik Setesdalswiki har utvikla seg, er datoartiklane blitt viktige. Der noterer vi hendingar når vi finn dei i avisa eller på Facebook. Denne gongen fann vi datoar for skyting i Årdal skytterlag og i Evje og Hornnes Jeger og Fiskarlag, respektive jegerprøve og leirdueskyting. Desse går frå no og utover til sommarferien og tek så til att i august.

Dersom skrivelysten held seg nokre dagar, håpar eg at det ikkje vil gå fem veker før vi når eit nytt hundretal på Setesdalswiki. Det går litt i bølger når det gjeld skrivelyst, men dei siste dagane har vore gode.

I dag funderte eg litt på om eg skulle skrive noko meir om setesdalsgenser. Det er jo utvikla nye modellar, Boa, Sokkeband, Plagg og Håvkrune. Dei er nokså eksklusive, for det er ikkje laga så veldig mange av dei, kan hende bare eit hundretals av kvar modell. Men mange synest dei er fine og skulle gjerne hatt ein slik genser. Det var ikkje så lett å finne noko informasjon, sjølv om Reidun nok har ei brosjyre ein eller annan plass. Så eg får sjå om eg finn noko etter kvart.

 

Meir humor

Share

Det var nokon som likte bloggen min med humor i går, så eg tenkte eg kunne fylle på med meir humor i dag. Difor leita eg litt på nettet etter boka som far skreiv, Muntre minner fra Fajansen. Helge la den ut, meiner eg å hugse, men eg fann den ikkje.

I staden fann eg ein lang artikkel om ein humorist i miljøet på Figgjo Fajanse, designeren Rolf Frøyland. Den var svært omfattande og gjekk gjennom mange av dekorane som Rolf utvikla gjennom sine mange år ved teiknebrettet der. Det vart også plass til ei lita historie frå matsalen, der folk ofte klaga på at maten hadde lite kjøt på kjøtdagane og lite fisk på fiskedagane. Ein dag var det ein som reiste seg opp og sa: De treng ikkje leite lenger i lapskausen, eg fann kjøtbiten.

Slik sett kunne vel bloggen vere ferdig for i kveld, men eg var også innom Normisjon sitt blad og fann ei ny soge i Kørners corner:

Regelmessige rier
Serine og Svend i Kopervik hadde etter hvert en stor barneflokk. Det var liv og røre i hjemmet fra morgen til kveld. Barna var høyt og lavt og var blitt født relativt tett.

Og nå vokste magen til Serine igjen. Avtalen var at Svend skulle ringe til sykehuset når riene ble regelmessige. Bilen stod klar. Bagen var pakket. Og svigermor var i beredskap. Og denne torsdagen kjente Serine det på seg at dagen var kommet.

I totida kommandert hun mannen til telefonen. Han slo nummeret til
sykehuset og forklarte saken så godt han kunne. Svend snublet
ofte i ordene. Men det var da han fikk spørsmålet om hvor ofte riene
kom at han svarte klokkeklart:
– Omtrent en gang i året!