Tenke det

Share

Tenke det, ønske det, ville det med, men gjøre det, det evner jeg ikke.

Slik skriver Henrik Ibsen om Peer Gynt, fritt etter hukommelsen. Det begynner å bli lenge siden jeg leste Peer Gynt, så hukommelsen kan nok svikte litt.

Men sitatet kom for meg da jeg i dag ville skrive om Kongelaget på Evjemoen. Jeg antar at mange fulgte skytingen på TV i kveld, og derfor tenkte jeg at Setesdalswikki skulle være litt aktuell og ha artikler om folkene vi så på TV.

Men ting tar tid og så måtte jeg ha en middagslur og da jeg sto opp, var det snooker på tv, så dermed ble jeg sittende og se på det i stedet for å følge planen jeg hadde i natt.

Under sendingen viste det seg at det var en person som ikke var i Kongelaget som lenge ledet konkurransen. Jeg hadde fremdeles bare artikler om to skyttere. Og slik er stillingen fremdeles. Om det blir flere artikler, får vi se. Kanskje evner jeg det i morgen. Men det kan like gjerne gå med meg som med den gode Peer, for vi har vel alle en Peer i oss. Vi går utenom Bøygen og stikker av når det drar seg til. Om det så bare er for å ta en middagslur eller to.

Grøn sommar

Share

Sommaren i fjor vart etter kvart både gul og brun. Det var tørke i Sør-Norge, avling av høy var så liten at ein importerte høy frå Island for å ha nok til dyra. Mange slakta dyr lenge før planen og tapte store pengar på det.

I år har det vore ein grøn sommar. Det har kome høveleg med sol og regn, så graset har vakse og brune flekkar i plenen har godd til. Vi er heldige og har drengen Tobias som slår for oss. I dag var han på plass med plenklipparen, moro å sjå på korleis han handterer den rundt buskar og blomebed.

Etter ein time er han ferdig og hadde fått lommepengar til Skalldyfestivalen. Den er det store her i Mandal denne veka. Då vil det yre av liv i gatene og folk vil svinge innom for å sikre seg ein skalldyrtallerken. Arrangementet er blitt ein tradisjon der sjøl dei som elles ikkje er store rekespisarar, gjerne tek seg skalldyr.

Det blir sagt at rekefiskarane må lenger bort for å få fangsten sin no. Det er mindre reker utanfor Sørlandskysten enn det var. Kan hende må ein sette kvotar og regulere sterkare enn ein gjer i dag. Det er jo viktig å ha ei berekraftig hausting av ressursane i havet, akkurat som det er på land. Bøndene haustar grønt gras og fraktar heim til siloen, vi klipper plenane og gleder oss over sommaren.

Nytt hundretal

Share

Setesdalswiki veks sakte i sommartida. I går runda vi eit nytt hundretal, så no manglar det knapt hundre på 91.000 artiklar.

I dag tenkte eg at om vi hadde vore mange til å skrive, kunne vi laga artiklar om dei 2000 som deltek på Landsskytterstevnet på Evje denne veka. Det har jo vore slik på Setesdalswiki at vi kan skrive om det meste når det er relatert til Setesdal, og folk på LS 2019 på Evje har jo ein slik relasjon.

Men det er jo ikkje råd å realisere, så kan hende eg må nøye meg med Kongelaget eller noko slikt. Det får vi sjå etter kvart.

I dag har eg vore litt oppteken av komponistar og sangforfattarar på  plata Dyp av nåde som Odd Dubland har laga. Det vart ein artikkel om Thorleif Holm Glad, komponisten og misjonsforstanderen i Det Norske Misjonsforbund. Misjonsforstander er det same som generalsekretær i den organisasjonen.

Eg har jo  vore oppteken av at det er lite nettbasert leksikonstoff relatert til det kristne kulturarbeidet her i landet, så om Setesdalswiki kan bøte litt på det, synest eg det er fint. At vi går ut over grensene for Agder vil jo då skje av og til, me det får vi ta med som bonus.

Stille att

Share

Etter fem veker med barn og barnebarn heime på Sørlandet, var det stille att i dag. I går reiste dei siste tilbake til jobb og etter kvart er det også skole.

Det har vore fine dagar. No går vi over i ein ny fase. Sommarfolka la att bøker dei hadde lånt på biblioteket, så i går tok eg ei av dei og sette meg til å lese. Det er ikkje så ofte eg les bøker lenger, det meste av lesinga mi er vel helst for å skrive litt på Setesdalswiki. Men det var moro å dukke inn i ei heilt anna verd nokre timar.

Når det vart så stille, måtte eg finne fram nokre CD-plater og lytte til litt musikk. Sjølvsagt kunne nok spotify dekke behovet, men eg leita meg fram til plater som spotify ikkje har. Med høyretelefonar kan eg så ha god lyd utan å forstyrre andre. Det er jo kjekt.

Aktiviteten på Setesdalswiki er vel ikkje så stor for tida. Geir er nok mest oppteken av Landsskytterstevnet på Evje og OpplevEvje sitt informasjonskontor, så han er heller ikkje så aktiv. Men etter kvart vil det nok ta seg opp att litt. I dag fann eg nokre gamle aviser og fekk sjekka nokre fødselsdagar. Når dei var rette, syner det jo ikkje at eg har gjort ein sjekk, så sjølv om det ikkje er så mange redigeringar, kan det vere nokre kontrollar som også tek tid.

Så blir det etter kvart kaldare og meir høveleg ver for å skrive litt. Dei må ha det varmt i feltuniform på skytebanen på Evje desse dagane.

 

 

Meir om tysdagssendinga

Share

I ein tidlegare tekst om tysdagssendinga denne veka, skreiv eg at eg skulle skrive litt meir om denne seinare.

I sendinga hadde Siri Johannessen to innslag om campingplassar i Setesdal. Olav Neset på Neset Camping var ute i Setesdølen tidlegare i sommar og meinte at det burde vore fleire campingplassar i Setesdal. Sjølv hadde han stappfullt, denne sommaren har vore den beste for han nokon sinne. Sjølv reiser han i vinterhalvåret til til Tyskland og Nederland for å promotere Setesdal, det er viktig at turistane reiser opp riksveg 9 og ikkje mot Oslo eller Stavanger når dei  kjem i land i Kristiansand.

Etter praten med Olav fekk vi også høyre ein samtale med David og Carin som driv Flateland Camping, det var visst på sjuande året. Også der var det godt besøk på campingplassen.

Til slutt hadde ho ein samtale med Guy Poupart, leiar for Valen-koret, det Norske Orgelselskap, konsertorganist og meir, Det var også han som valde musikken til kveldens Postludium:

  • Charles-Valentin Alkan (1813–1888): XI. sats, «Andantino», fra op. 64 13 Prières spilt av Kevin Bowyer på orgelet i Salisbury-katedralen[1]. Fra albumet Alkan edition (2017).
  • J.S. Bach (1685–1750): Vater unser im Himmelreich BWV 682 spilt av Carlo Hommel på Dalstein und Haerpfer-/Haut-orgelet, også kjent som det store orgelet i Notre-Dame-katedralen i Luxembourg. Fra albumet Bach: Clavierübung III (Excerpts) (2017).
  • Antonio de Cabezón (1510–1566): Diferencias sobre el Canto del Caballero (Órgano) spilt av Juan de la Rubia på claviórgano Hauslaib fra ca 1590 på Museu de la Música de Barcelona (ca. 1590)[2]. Fra albumet Antonio de Cabezón(2017).
  • Valery Aubertin (1970– ): 1. sats, «Matiere celeste», av Sonatine pour les etoiles spilt av Marie-Ange Leurent på det store Cavaillé-Coll-orgelet i Saint-Antoine des Quinze-Vingts-kirken i Paris. Fra albumet Valery Aubertin: Livres d’orgue(2006).
  • Béla Bartók (1881–1945): 4 danses roumaines transkribert og spilt av André Isoir på Cavaillé-orgelet fra 1789 i den tidligere klosterkirken i Saint Guilhem le Désert i Hérault[3]. Fra albumet Airs & danses de la vieille Europe (2010).

Takk for besøket

Share

Det går mot slutten av sommaren. I dag sette Margunn og Stein kursen heimover. Kvelden i går brukte Margunn til å gå gjennom gamle bilete. Sjølv om eg slett ikkje er nokon aktiv fotograf og knapt nok har vore det tidlegare heller, dukka det opp gamle minne i samband med mange av bileta.

Slik sett  skulle eg nok vore ein meir aktiv fotograf og slik teke vare på minne. I sommar har vi sett på mange program i den svenske serien Det sit i veggane, og bilete og tekstar, gamle dokument og slikt, fortel jo om livet som har vore levd.

Medan vi såg på nokre bilete, fall replikken om at det var ikkje internett då du var ung, så å skrive blogg, slik du gjer no, var ikkje noko alternativ. Sjølvsagt kunne eg ha skrive dagbok. Eg prøvde meg på det nokre gonger, men det vart med forsøka. Med datamaskina framfor meg og programmet for bloggen lagleg på Helge sin server, er det enklare. Eg kan lett leite meg fram til sida mi og skrive nokre linjer. Å skrive med blyant eller kulepenn har i grunnen aldri vore mi sterke side, sjølv om eg sjølvsagt skreiv nokre rimeleg lange kjærleiksbrev i ungdommen.

Gamle bilete er ikkje bare bare, for om det ikkje er tekst som fortel kven som er på bileta, så vil det etter kvart ikkje vere nokon som kjenner dei. I programserien om gamle hus som får nye eigarar, får desse i slutten av kvart program ei bok som fortel om kva programleiarane har funne ut om tidlegare eigarar, byggeår og anna som kan vere interessant å vite.

Kan hende må eg sjå litt meir på bileta Margunn leita fram og kanskje skrive noko om dei eg veit noko om før alt hamnar i gløymeboka.

 

Platesamling

Share

Med åra har det blitt ein del CD-plater i samlinga mi. Margunn meiner eg bør ta meg på tak og legge dei inn på data, slik at eg kan vite kva eg har. Det hadde nok vore lurt, men eg er truleg litt for lat til det. Eg skulle gjerne hatt hovudet til å fungere litt som Niklos sitt, for han hugsar til og med kva som er på mine plater når eg har spelt dei i Valle radio.

Men i dag hadde eg ein gjennomgang av ein del av dei og fann litt av kvart som eg hadde gløymt at eg hadde. Nokre av platene vil kanskje kome på Setesdalswiki etter kvart om songane der har vore spelt i radioen.

I dag kan ein finne mykje av det eg har på Spotify, særleg når det gjeld klassisk musikk. Så dermed var det ein del plater som kunne takast ut av samlinga. Sjølvsagt er det greitt å ha den informasjonen som ofte kan finnast i platecovera, men billege plater har lite informasjon og eg måtte erkjenne at eg har kjøpt flest billege plater.

Men songplater har mange skattar som eg har glede av å høyre på.

Siste tysdag i juli 2019

Share

Sendinga i kveld var som vanleg variert og allsidig:

Program tysdag 30.07.19
Ansvarleg og teknikar Siri Johannessen
18.00 Kveldsprogrammet, andakt av evangelisten John Olav Larsen fra Egersund om Den kristne glede Apg.5,34-42 (Norea).
18.30 Odd Dubland, maler, forfatter og evangelist med utlodning til inntekt for Norea.
19.00 Olav Neset, Neset Camping, om kampering her og der, vei og aktiviteter.
19.30 David Menger, Flateland CampingUppistog Gard, ost, geiter og mer i prat med vertskapet.
20.00 Et møte med Guy Poupart, blant annet leder for Valen-koret og konsertorganist.
20.30 Postludium med Guy Poupart

For meg som i fire år arbeidde saman med John Olav Larssen, var det fint å høyre ein andakt av han til å begynne med i sendinga. Deretter var det ein samtale med Odd Dubland, Odd i Krånå, som han kallar seg når han har innslag på lokalradioar i Rogaland. Predikanten og songaren frå Varhaug som no bur på Ålgård, er blitt 80 år. Men han er framleis aktiv og ville gjerne kome til Setesdal om han fekk ein invitasjon. No arrangerer han eit lotteri med tre maleri som gevinstar. Trekninga skal vere i desember og inntekta går til Norea, som han har samarbeidd med i mange år.

Fint var det å få høyre han og dottera Oddrun Helene Dubland synge Jeg vet min gjenløser lever som siste del av innslaget. Odd og Oddrun Helene i duett er noko av det finaste eg høyrer av sang.

Dei andre innslaga i sendinga vil eg kome tilbake til seinare.

 

Olsok

Share

Olsok er ein av dei gamle merkedagane som framleis i alle fall har med seg namnet. Om det skuldast tradisjonen frå Olav den Hellige og kristninga av landet, er ikkje godt å seie, men truleg er nok det noko av grunnen, sjølv om nyare forskning tyder på at Olav bare var ein maktglad småkonge som allierte seg med kyrkja for å vinne makta i landet, i alle fall var det det eg las i Vårt Land nyleg.

Her feira vi dagen med rømmegrøt. Storfamilien er framleis samla, og i ettermiddag var det meir overskya, så vi kunne vere ute og nyte godveret utan å forgå av svettande varme, slik i alle fall eg har opplevd det dei siste dagane.

Deretter samla dei unge seg om Rummycub og koste seg saman. Eg er dessverre ikkje særleg spelemann om det ikkje er orgel, og det har vi ikkje, så eg heldt meg utanfor.

Men det går mot slutten av ferien for folk no. I morgon tek Helge ein tur til Rogaland for å helse på slekt der. Men eg held meg heime denne gongen.

Det sit i veggane

Share

Dette er ein programserie om gamle hus i Sverige. I sommar har vi sett ein episode mest kvar kveld, takka vere Helge, som introduserte oss til serien. I kveld dukka det opp ein prest, Johan Dillner. Han hadde vore prest i den kyrkja utanfor Uppsala som var tema.

I programmet kom det fram at han var svært oppteken av sang og musikk, og på den tida var det mange som ikkje kunne lese noter og dermed lære nye melodiar. For å bøte på dette, introduserte han salmodikon, eit instrument med ein streng. I tillegg var det eit siffersystem som gjorde at ein kunne lære seg nye melodiar.

Nynorsk Wikipedia har ein artikkel om han. Der kan du få vite dette:

Johan Dillner (17851862) var ein svensk prestmusikkpedagog og salmediktar. Han er av mange rekna som oppfinnar av salmodikonet, men andre kjelder hevder at den danske læraren J.W: Bruun var tidlegare ute. Dillner introduserte instruentet i Sverige, han utvikla det vidare, og han arbeidde ivrig for å fremje salmesongen i kyrkjelydane.

Dillner studerte i Uppsala og vart i 1839 kyrkoherde i Östervåla.

I den svenska kyrkan hadde dei i 1819 teke i bruk ei ny salmebok. Melodiane fanst i Haeffners koralbok, men dei var ofte heilt ukjende for folk, eller dei song melodiane i ei anna form. Sidan dei fleste kyrkjene mangla orgel, konstruerte Dillner det enkle salmodikonet som var lett å byggje. Med ei siffernoteskrift var det lett å spele på, òg for folk som mangla notekunnskap. Slik vart melodiane til dei nye salmane gjort kjende.

Dillner gav i 1830 ut boka Melodierna till svenska kyrkans psalmer, noterade med ziffror.

20. februar 2000 vart det opna eit Johan Dillner-museum i Östervåla i Sverige.

 

Om Setesdalswiki og programma i Valle radio, som sender tysdag og onsdag kvar veke.